مستمری بگیران مشمول این قانون عبارتند از: الف - همسر دائم جز در صورتی که شوهر اختیار کرده یا شاغل باشد و شوهر در صورتی که همسرش مخارج وی را تامین می نموده است. ب (اصلاحی 1377/09/11)- فرزندان ذکور غیر شاغل تا سن (20) سال تمام و در صورتی که مشغول تحصیل باشند تا پایان تحصیل حداکثر تا (25) سال تمام. ج - اولاد اناث جز در صورتی که شوهر داشته باشد یا شاغل باشند. د - پدر و ماری که در کفالت متوفی بوده اند. ه- - بردار محجور یا بیمار که در کفالت متوفی بوده و قادر به اداره امور خود نباشد. و - برادر صغیری که در کفالت متوفی بوده تا سن 19 سال تمام و در صورت تحصیل تا سن 23 سال تمام مشروط به این که شاغل نباشد. ز - خواهری که در کفالت متوفی باشد جز در صورتی که شوهر داشته یا شاغل باشد. ح - نوه هائیکه تحت کفالت متوفی بوده اند پسر تا سن 19 سال و در صورت تحصیل تا سن 23 سال تمام و دختر جز در صورتی که شوهر داشته یا شاغل باشند. تبصره 1 - هر یک از مستمری بگیران چنانچه به بیماری غیرقابل علاج و یا نقص عضو مبتلا گردند به طوریکه برابر تشخیص کمیسیون عالی پزشکی برای همیشه قادر به تامین معاش خود نباشند مستمری آنان مادام العمر پرداخت خواهد شد. تبصره 2 - مستمری بگیران در طول خدمت دوره ضرورت نیز از حقوق مستمری برخوردار خواهند شد.