مرخصی - وضع کارکنانی است که به مدت معین و به طور مجاز، به یکی از صور زیر در محل خدمت حضور نداشته باشند: الف - مرخصی استحقاقی - کارکنان اعم از پایور، وظیفه و پیمانی حق استفاده از سی روز مرخصی سالانه را با استفاده از حقوق و مزایای مربوط دارا می باشند، مدت مرخصی در محل های بد آب و هوا و محروم چهل و پنج روز خواهد بود. ب - مرخصی استعلاجی - کارکنانی که به علت بیماری قادر به خدمت نمی باشند، می توانند با تجویز مراکز درمانی ذی ربط حداکثر تا چهار ماه در سال با حقوق و مزایا از این مرخصی استفاده نمایند. ج مرخصی اضطراری کارکنانی که مرخصی ذخیره و استحقاقی سالانه ندارند لکن به اضطرار نیاز به مرخصی دارند می توانند حداکثر به مدت پانزده روز از مرخصی استحقاقی سال بعد استفاده نمایند. د - مرخصی بدون حقوق - کارکنان پایور در شرایط خاص و ضروری می توانند حداکثر جمعا سه سال در طول خدمت از مرخصی بدون حقوق استفاده نمایند.‌این مدت از لحاظ حقوق و ترفیعات و بازنشستگی جزء سنوات خدمتی محسوب نمی گردد. ه - مرخصی تشویقی - به مقتضای ابراز لیاقت و شایستگی می توان حداکثر تا سی روز در طول سال به کارکنان مرخصی تشویقی با حقوق و مزایا اعطاء نمود. و - مرخصی حج - کارکنان در طول خدمت می توانند برای یکبار جهت انجام حج تمتع از بیست و پنج روز مرخصی با حقوق و مزایا استفاده کنند. تبصره 1 - مرخصی استحقاقی کارکنان در طول دوره های آموزشی طبق مقررات مندرج در اساسنامه مراکز آموزشی نیروی انتظامی خواهد بود. تبصره 2 - مرخصی دوران بارداری و شیردهی کارکنان زن مطابق با مقررات استخدام کشوری خواهد بود. تبصره 3 - شرایط و نحوه استفاده از مرخصی های مذکور، تعیین محل های بد آب و هوا و محروم، موضوع بند (‌الف) این ماده و حدود اختیارات فرماندهان و رؤسا در اعطای مرخصی ها با لحاظ مقررات این قانون مطابق با آیین نامه مرخصی های نیروهای مسلح خواهد بود. تبصره 4 - در شرایط جنگی و بسیج همگانی و در مواقعی که ضرورت ایجاب می نماید، اعطای مرخصی و مدت آن تابع شرایط مندرج در این ماده نبوده و در آیین نامه ای که به وسیله نیروی انتظامی تهیه و از طریق ستاد کل به تصویب فرماندهی کل قوا می رسد، مشخص خواهد شد. تبصره 5 - از تاریخ تصویب این قانون استفاده حداقل از نصف مرخصی استحقاقی سالانه اجباری است و در صورت عدم استفاده، جزء مرخصی های ذخیره شده محسوب نخواهد شد.