مستمری بگیران مشمول این قانون عبارتند از: الف - همسر دائم و شوهر در صورتی که همسرش مخارج وی را تامین می نموده است. ب - اولاد ذکور غیرشاغل تا سن بیست سال تمام و در صورتی که مشغول تحصیل باشند تا خاتمه تحصیل حداکثر بیست و پنج سال تمام. ج - اولاد اناث جز در صورتی که شوهر داشته یا شاغل باشند. د - پدر و مادری که در کفالت متوفی بوده اند. ه - برادر محجور یا بیمار که در کفالت متوفی بوده و قادر به اداره امور خود نباشد. و - برادر صغیری که در کفالت متوفی بوده، تا سن بیست سال تمام و در صورت تحصیل تا سن بیست و پنج سال تمام مشروط بر این که شاغل نباشد. ز - خواهری که در کفالت متوفی بوده جز در صورتی که شوهر داشته یا شاغل باشد. ح - نوه هایی که تحت کفالت متوفی بوده اند، پسر تا سن بیست سال و در صورت تحصیل تا سن بیست و پنج سال تمام و دختر جز در صورتی که شوهر داشته یا شاغل باشد. تبصره 1 - هر یک از مستمری بگیران چنانچه به بیماری غیرقابل علاج و یا نقص عضو مبتلا گردند به طوری که برابر تشخیص کمیسیون عالی پزشکی برای همیشه قادر به تامین معاش خود نباشند مستمری آنان مادام العمر پرداخت خواهد شد. تبصره 2 - پرداخت مستمری به مستمری بگیران در طول خدمت دوره ضرورت نیز صرف نظر از شرایط سنی ادامه خواهد یافت.