الف - در این قانون منظور از "‌وزارتخانه" و "‌وزیر" به ترتیب، "‌وزارت اطلاعات جمهوری اسلامی ایران" و "‌وزیر اطلاعات" است. ب - استخدام : عبارت است از پذیرفتن شخص به خدمت در وزارتخانه. ج - خدمت وزارتخانه: عبارت از اشتغال به کاری است که مستخدم به موجب حکم رسمی مکلف به انجام آن می‌شود. د - حکم رسمی: عبارت است از دستور کتبی مقامات صلاحیت‌دار وزارتخانه در حدود قوانین مربوطه. ه - شغل : عبارت است از مجموع وظایف و مسئولیت‌های مرتبط، مستمر و مشخصی که از طرف وزارتخانه به عنوان کار واحد شناخته می‌شود. و - رسته شغلی: عبارت از مجموع رشته‌های مشاغلی است که از لحاظ نوع کار، اهمیت، وظایف، مسئولیت‌ها، رشته تحصیلی و تجربی و‌آموزش وابستگی و ارتباط نزدیکی با هم داشته باشند. ز - پست سازمانی: عبارت از جایگاهی است که در سازمان وزارتخانه به طور مستمر برای یک شغل و ارجاع به یک مستخدم در نظر گرفته شده‌است. اعم از این که دارای متصدی با فاقد آن باشد. ح - گزینش: عبارت از احراز صلاحیت داوطلبان از نظر عقیدتی، سیاسی، اخلاقی و توانایی انجام کار می‌باشد. ط - ماموریت عبارت است از: 1 - محول شدن وظیفه موقت به مستخدم غیر از وظیفه اصلی که در پست سازمانی خود دارد. 2 - اعزام مستخدم به طور موقت به دیگر وزارتخانه‌ها، مؤسسه‌ها و شرکت‌های دولتی و غیر دولتی، نیروهای نظامی و انتظامی، نهادهای انقلاب‌اسلامی، شهرداری‌ها و شرکت‌هایی که شمول قانون بر آن‌ها مستلزم ذکر نام است و یا دارای قانون خاص می‌باشند. 3 - اعزام مستخدم برای طی دوره‌های آموزشی یا کارآموزی در داخل یا خارج از کشور. ی - انتقال: عبارت است از به خدمت درآمدن مستخدم رسمی وزارتخانه با موافقت و صلاحدید مسئولان ذیربط و حفظ پیشینه خدمت بدون‌قطع جریان خدمت وی در سایر وزارتخانه‌ها، سازمان‌ها، مؤسسات و شرکت‌های دولتی یا وابسته به دولت، نهادهای انقلاب اسلامی، نیروهای نظامی‌و انتظامی و شهرداری‌ها. تبصره - اصطلاحات دیگری که در این قانون تعریف نشده است، تابع تعاریف مندرج در قانون استخدام کشوری می‌باشند.