اصطلاحات به کار رفته در این قانون، دارای معانی مشروح زیر می باشند: ۱ حزب: تشکیلاتی است متشکل از اشخاص حقیقی که با برنامه مشخص در جهت کسب و مشارکت در قدرت سیاسی و نقد و اصلاح آن، در چهارچوب قوانین و مقررات نظام جمهوری اسلامی ایران براساس مرامنامه و اساسنامه مصوب خود در سطح ملی یا استانی فعالیت می کند. حزب می تواند تحت عناوین دیگری مانند گروه، جمعیت، انجمن، جامعه، مجمع و سازمان سیاسی فعالیت کند. ۲ جبهه: ایتلافی سیاسی از احزاب دارای پروانه فعالیت در زمینه فعالیت مشخص است که با اطلاع کمیسیون احزاب موضوع ماده (۱۰) این قانون شکل می گیرد. ۳ عضو حزب: داوطلب واجد شرایطی که مراحل عضویت حزب را گذرانده و با پذیرش اساسنامه حزب دارای تعهدات و حقوق حزبی مطابق اساسنامه حزب می باشد. ۴ عضو موثر حزب: اعضای هیات موسس، شورای مرکزی، دبیرکل، بازرسان و مسوولان شعب استانی ۵ ارکان حزب: هیات موسس، مجمع عمومی، شورای مرکزی، دبیرکل و بازرسان و مسوول شعب استانی طبق اساسنامه ارکان حزب محسوب می شوند. ۶ هیات موسس: اشخاص حقیقی می باشند که امور مربوط به تاسیس و وظایف مرتبط را پیگیری نموده و برای دریافت مجوز تاسیس و پروانه فعالیت اقدام می نمایند. ۷ مجمع عمومی: بالاترین رکن حزب است که طبق مرامنامه و اساسنامه از اجتماع اعضای حزب تشکیل می شود. ۸ شورای مرکزی: متشکل از افراد منتخب مجمع عمومی است که طبق مرامنامه و اساسنامه به نمایندگی از مجمع، مسوولیت هدایت و تحقق اهداف حزب را بر عهده دارند. ۹ دبیرکل: عالی ترین مقام اجرایی حزب است که منتخب مجمع عمومی یا شورای مرکزی طبق اساسنامه می باشد. ۱۰ بازرسان: اشخاص آشنا به امور بازرسی می باشند که برای نظارت بر عملکرد شورای مرکزی، دبیرکل و سایر ارکان حزب از سوی مجمع عمومی انتخاب می شوند. ۱۱ مرامنامه: سند مصوب مجمع عمومی است که بیان کننده اهداف، آرمان ها، مبانی فکری و عقیدتی و خط و مشی های نیل به اهداف حزب می باشد. ۱۲ اساسنامه: سند مصوب مجمع عمومی است که بیان کننده ساختار تشکیلاتی و ارکان و حدود وظایف و اختیارات، نحوه تعیین و تغییر اعضاء ، شرایط تغییر و اصلاح مرامنامه و اساسنامه، مبنای اعتبار اسناد اداری و مالی، تعیین منابع مالی، نحوه انحلال حزب و سایر موارد مصرح در این قانون می باشد. ۱۳ کمیسیون احزاب: کمیسیون موضوع ماده (۱۰) این قانون است. ۱۴ مجوز اولیه: مجوز موقتی است که جهت تحصیل شرایط لازم برای صدور پروانه فعالیت نهایی حزب توسط کمیسیون احزاب صادر می شود. ۱۵ پروانه فعالیت نهایی: مجوزی است که به موجب آن حزب اجازه دارد تا براساس مرامنامه و اساسنامه و در چهارچوب قوانین و مقررات نظام جمهوری اسلامی ایران فعالیت کند. ۱۶ دبیرخانه کمیسیون: تشکیلات اجرایی کمیسیون احزاب می باشد که زیر نظر کمیسیون انجام وظیفه می کند. تبصره تشکلهای اقلیت های دینی موضوع اصل سیزدهم (۱۳) قانون اساسی، تشکیلاتی مرکب از اعضای داوطلب همان اقلیت دینی می باشند که هدف آنها حل مشکلات و بررسی مسایل دینی، فرهنگی، اجتماعی و رفاهی ویژه آن اقلیت است. فصل دوم تاسیس حزب