ماده ۱۱۱۸ قانون مدنی

در صورت واگذاری اموالی از ناحیه زوج به زوجه و عدم ارایه دلیلی مبنی بر وقوع هبه از سوی زوجه، با توجه به اصل عدم تبرع، استحقاق زوج به این اموال محرز بوده و واگذاری اموال مذکور به عنوان پرداخت مهریه محاسبه می گردد.

صرف صدور حکم تمکین درفرضی که دلیلی مبنی بر امتناع زوجه از اجرای آن ارایه نشود؛ مانع از استحقاق وی به دریافت نفقه نیست.

اگر خواسته زوجه استرداد عین جهیزیه باشد، در صورت وجود نداشتن عین اقلام و فروخته شدن آن ها صدور حکم بر مثل یا قیمت اقلام خارج از خواسته محسوب می شود.

تجدیدنظرخواهی در مهلت واخواهی از رای غیابی، واخواهی تلقی شده و پرونده جهت رسیدگی به دادگاه بدوی اعاده می شود.

با توجه به اینکه در دوران عقد، بنای زوجین بر عدم انفاق است و هنوز زندگی مشترک را شروع نکرده اند و زوجه در تمکین کامل زوج نیست، دعوای مطالبه نفقه محکوم به بطلان است.

به صرف اثبات رابطه زوجیت، زوج مکلف به پرداخت نفقه است، مگر آنکه دلیلی بر برایت ذمه خویش ارایه دهد.

اقلامی که برابر عرف محل و توافق طرفین در گفتگوهای قبل از عقد توسط زوج تهیه شده و صیغه عقد نکاح بر مبنای آن توافق، جاری شده است حکم شرط ضمن عقد را دارد و معمولا عنوان شیربهاء یا کمک جهیزیه بر آن اطلاق می‌گردد. بنابراین به تملک زوجه درمی‌آید و قابل استرداد از سوی زوج نیست.

پس از فوت زوجه، امکان استرداد کل جهیزیه توسط ورثه وجود ندارد؛ چراکه جهیزیه، ماترک زوجه محسوب و به نسبت سهم الارث، تقسیم می گردد و سهم زوج از آن کسر می گردد.

تجدیدنظرخواهی در مهلت واخواهی، واخواهی تلقی شده و به منزله انصراف از حق واخواهی نیست.

حکم به پرداخت مهریه که مقید و مشروط به استطاعت مالی مدیون است (عندالاستطاعه) پس از احراز استطاعت امکان پذیر خواهد بود و ضرورت دارد زوجه ضمن مطالبه دین خود دلیل استطاعت زوج را نیز اقامه نماید.

خانم (الف) دادخواستی مبنی بر مطالبه بیست میلیون ریال طلب خود بابت جهیزیه موضوع قباله نکاحیه فی مابین خود و آقای (ب) تقدیم دادگاه کرده است. در قباله نکاحیه قید شده مبلغ بی

حسب ادعای زوج، جهیزیه زوجه به سرقت رفته و زوجه تقاضای استرداد جهیزیه را کرده است. زوج اظهار می دارد جهیزیه به وی تحویل نشده بلکه همسرش جهت استفاده مشترک همراه آورده و او