ماده ۸۰۶ قانون مدنی

چنانچه زوجه مهریه خود را به زوج بذل نموده و در قبال آن زوج متعهد به ادامه زندگی مشترک گردد، چنین توافقی میان طرفین معتبر و لازم الرعایه می باشد و اگر زوج متعاقب توافق حاصله و بذل مهریه مبادرت به تقدیم دادخواست طلاق نماید در واقع از توافق سابق عدول کرده و از این رو زوجه نیز مستحق مهریه خواهد بود.

با توجه به اینکه تعهد زوج در خصوص مهریه از نوع دین است، بنابراین در مواردی که زوجه مهریه خود را به زوج بذل می کند رجوع از هبه توسط زوجه قابل استماع نیست.

چنانچه بذل مهریه توسط مهریه طبق سند رسمی، بدون قید و شرط باشد؛ ادعای زوجه مبنی بر مشروط بودن به عدم طلاق، حتی در فرض پرداخت مبلغی توسط زوج ، قابل پذیرش نیست؛ زیرا بدون قید و شرط بودن آن استصحاب می شود.

هبه مهریه از طرف زوجه به زوج حتی اگر دین کلی باشد، قابل رجوع است.

مهریه زوجه دینی است که بر ذمه زوج استقراریافته و با بخشش دین امکان رجوع برای دائن وجود ندارد و درهرصورت دینی بر ذمه زوج باقی نمی ماند.

مهر زوجه پانصد سکه است، زوجه چهارصد سکه آن را به موجب سند عادی به زوج بخشیده است. اما بعدا دادخواستی به خواسته مطالبه تمام مهر تقدیم کرده است. دادگاه بدوی دعوای خواهان را

چنان چه زوجه مهر خود را بذل کرده باشد، آیا می تواند مجددا آن را مطالبه کند؟ نظر هیئت عالی: نظر سوم ابرازی تأیید می شود. نظر اتفاقی: نظر اول: موضوع هبه است و با توجه به