(اصلاحی 1379/01/30)- نشریات جز در موارد اخلال به مبانی و احکام اسلام و حقوق عمومی و خصوصی که در این فصل مشخص میشوند آزادند.
1 - نشر مطالب الحادی و مخالف موازین اسلامی و ترویج مطالبی که به اساس جمهوری اسلامی لطمه وارد کند.
2 - اشاعه فحشاء و منکرات و انتشار عکسها و تصاویر و مطالب خلاف عفت عمومی.
3 - تبلیغ و ترویج اسراف و تبذیر.
4 - ایجاد اختلاف ما بین اقشار جامعه، بویژه از طریق طرح مسایل نژادی و قومی.
5 (الحاقی 1377/05/21)- استفاده ابزاری از افراد (اعم از زن و مرد) در تصاویر و محتوی، تحقیر و توهین به جنس زن، تبلیغ تشریفات و تجملات نامشروع و غیرقانونی.
6 (اصلاحی 1377/05/21)- تحریص و تشویق افراد و گروهها به ارتکاب اعمالی علیه امنیت، حیثیت و منافع جمهوری اسلامی ایران در داخل یا خارج.
7 (اصلاحی 1377/05/21)- فاش نمودن و انتشار اسناد و دستورها و مسایل محرمانه، اسرار نیروهای مسلح جمهوری اسلامی، نقشه و استحکامات نظامی، انتشار مذاکرات غیرعلنی مجلس شورای اسلامی و محاکم غیرعلنی دادگستری و تحقیقات مراجع قضایی بدون مجوز قانونی.
8 (اصلاحی 1377/05/21)- اهانت به دین مبین اسلام و مقدسات آن و همچنین اهانت به مقام معظم رهبری و مراجع مسلم تقلید.
9 (اصلاحی 1377/05/21)- افترا به مقامات، نهادها، ارگانها و هر یک از افراد کشور و توهین به اشخاص حقیقی و حقوقی که حرمت شرعی دارند، اگر چه از طریق انتشار عکس یا کاریکاتور باشد.
10 (اصلاحی 1377/05/21)- سرقتهای ادبی و همچنین نقل مطالب از مطبوعات و احزاب و گروههای منحرف و مخالف اسلام (داخلی و خارجی) به نحوی که تبلیغ از آنها باشد (حدود موارد فوق را آیین نامه مشخص می کند).
11 (الحاقی 1379/01/30)- پخش شایعات و مطالب خلاف واقع و یا تحریف مطالب دیگران.
12 (الحاقی 1379/01/30)- انتشار مطلب علیه اصول قانون اساسی.
تبصره 1 - سرقت ادبی عبارتست از نسبت دادن عمدی تمام یا بخش قابل توجهی از آثار و نوشته های دیگران به خود یا غیر ولو به صورت ترجمه.
تبصره 2 (الحاقی 1377/05/21)- متخلف از موارد مندرج در این ماده مستوجب مجازاتهای مقرر در ماده (698) قانون مجازات اسلامی خواهد بود و در صورت اصرار مستوجب تشدید مجازات و لغو پروانه می باشد.
ماده ۶ قانون مطبوعات اصلاحی
قانون مطبوعات › فصل چهارم - حدود مطبوعات
نظریات مشورتی مرتبط
۱ موردآرای قضایی مرتبط
۶ مورد- تجویز اعاده دادرسی به جهت تعارض حکم دادگاه و هیات منصفهبا توجه به اینکه ۶ نفر از ده نفر اعضای هیات منصفه با اعتقاد بر بیگناهی محکوم علیه، رای بر برایت او داده اند بنابراین دادنامه فرجام خواسته که با استناد به علم قضات صادرکننده آن بدون توجه به موارد فوق انشا شده شایسته ابرام نیست.
- (1) مخالفت دادگاه با نظر هیات منصفه 2(1) نشر اکاذیب در جرایم مطبوعاتی(1) دادگاه ملزم به تبعیت از نظر و عقیده هییت منصفه نیست اما در صورت مخالفت، باید به روشنی دلیل آن را بیان نماید. (2) در جرایم مطبوعاتی، صدور حکم با عنوان کلی «نشر اکاذیب» فاقد وجاهت قانونی بوده و دادگاه مکلف است نوع جرم را بر اساس قانون مطبوعات تصریح نماید.
- نحوه صدور حکم در بزه نشر اکاذیبدر بزه نشر اکاذیب دادگاه مکلف است علاوه بر مجازات مقرر قانونی، متهم را به اعاده حیثیت از شاکی نیز محکوم نماید.
- تاثیر نظر هیات منصفه در رسیدگی به جرایم مطبوعاتیدر جرایم مطبوعاتی، دادگاه می تواند برخلاف نظر هییت منصفه مبنی بر برایت متهم، رای به محکومیت صادر نماید.
- عدم استماع شهادت شهود شاکیعدم استماع شهادت شهود شاکی در جلسه دادرسی و از بین رفتن فرصت محکوم علیه جهت جرح شهود و بسنده نمودن به شهادت شهود در مرحله تحقیقات مقدماتی، از جهات پذیرش اعاده دادرسی است.
- لزوم معین بودن مخاطب توهیندر جرم توهین به افراد، توهین به فرد خاص جرم است نه توهین به جمع.
نشستهای قضایی مرتبط
۲ مورد- نشست قضایی درباره تردید در قابل گذشت بودن نشر مطالب خلاف واقع در مطبوعاتجرم نشر اکاذیب (پخش مطالب خلاف واقع) در صورتی که در بستر مطبوعات تحقق یابد با نگرش در قانون مطبوعات و سایر مقررات عمومی قابلیت گذشت دارد یا خیر ؟ نظر هیات عالی: قانون گذ
- نشست قضایی درباره ایراد ضرب عمدی فاقد اثردر صورتی که شخصی نسبت به موضوع ایراد صدمه بدنی عمدی دارای اثر شکایت نماید؛ (در شکایت خویش، به ایراد صدمه بدنی عمدی در حالتی اشاره نماید که دارای آثار بوده است)؛ اما در جر