ماده ۲۳۰ قانون مجازات اسلامی

نظر به مراتب فوق الذکر و نحوه اظهارات شاکی به شرح اوراق پیش گفته و تعارض در اظهارات ایشان در خصوص نحوه آشنایی با متهم که به طور مثال در برگ اول پرونده بیان داشته متهم از دوستان خواهرزاده وی بوده با اطمینانی که به وی داشته اند ایشان را به متهم سپرده اند تا به منزل برساند که این اظهارات نشان از شناخت سابق می باشد. در حالی که در اظهارات دیگر خویش مدعی شده در منزل خواهرش بوده که متهم به وی زنگ زده و اولین بار بوده که متهم را دیده است. همچنین ایشان در جلسات قبل مدعی شده بود در اثر تهدید با چاقو لباس های خود را از تن در آورده و پس از آن متهم به وی تجاوز کرده است و لیکن ایشان در جلسه رسیدگی ۱۴۰۱/۳/۲۴ اعلام کرده که متهم چاقو را روی گردن وی گذاشته و بعد لباسهایش را متهم در آورده است. و به وی تجاوز کرده و همچنین با مداقه در محتویات پرونده ملاحظه می گردد در تاریخ ۱۴۰۰/۷/۱۹ مبادرت به طرح شکایت نموده این در حالی است که ایشان مدعی است تجاوز به عنف در تاریخ ۱۴۰۰/۷/۱۷ حدود ۶ غروب صورت گرفته اگر تجاوز به عنف بوده سوال مطرح است چرا شاکی محترم در همان زمان طرح شکایت نکرده است. و اینکه حسب محتویات و اظهارات صریح خویش بعد از رابطه جنسی از اتومبیل جلوی داروخانه پیاده شده و اقدام به خرید قرص کرده و مجددا برگشته و سوار اتومبیل متهم شده و تا منزل همراه متهم رفته است. این در حالی است که به طور معمول اگر تجاوز به عنف بود قاعدتا نمی بایست شاکی بعد از پیاده شدن از اتومبیل متهم و مراجعه به داروخانه مجددا سوار اتومبیل شود و به منزل برود و بعد از گذشت ۲ روز طرح شکایت نماید. همچینن با توجه به انکار متهم به عنف بودن رابطه ا ش با شاکی این دادگاه وقوع بزه زنای به عنف از ناحیه متهم را غیر ثابت دانسته است.

فاقد ارزش عنوان سیستمی به اشتباه درج شده

تکراری

مطالبه مهرالمثل و ارش البکاره به عنوان ضمان بزه زنا، مستلزم تقدیم دادخواست نیست.

در بزه زنای به عنف،محکوم نمودن شاکیه به حد زنا بدون طرح شکایت و یا مشهود بودن عمل نسبت به وی،فاقد وجاهت قانونی است.

در جرایم منافی عفت،اگر شاکیه در جریان رسیدگی در مقام متهم قرار گیرد،بزه ارتکاب یافته فاقد شاکی تلقی و غیرقابل تعقیب است.

اعمال مقررات تخفیف مجازات مذکور در ماده 483 قانون آیین دادرسی کیفری 1392، مختص محکومیت های تعزی بوده و محکومیت های غیر تعزیری از جمله محکومیت های حدی، از شمول ماده مذکور خارج است.

در بزه زنای به عنف،اقرار شاکیه به رفتن وی بدون پروا با فرد نامحرم به خارج از شهر به محلی که معمولا خانمها از رفتن به آن محلها بدون حامی محرم واهمه دارند،در تحقق عنف ایجاد شبهه نموده و صرفا ارتکاب زنای ساده قابل احراز است.در صورت اقرار بعدی شاکیه به رضایت در بزه زنای به عنف، هر یک از زانی و زانیه به مجازات زنای ساده محکوم می شوند.

در بزه قتل عمد،اگر قاتل بدوا حق خود را مبنی بر اخذ فاضل دیه اسقاط نموده و بعدا دوباره آن را تقاضا نماید، اولیای دم مکلف به پرداخت هستند.

در صورت عدم اثبات زنای به عنف و صرف محکومیت متهم به زنا، مطالبه ارش البکاره توسط شاکیه، مستلزم تقدیم دادخواست حقوقی است.

1 ) زانی پدر عرفی طفل ناشی از زنا تلقی شده و کلیه تکالیف مربوط به پدر ازجمله اخذ شناسنامه، بر عهده وی می باشد 2 ) در صورتی که زنا به اکراه انجام شود، دادگاه مکلف است در خصوص ارش‌البکاره و مهر‌المثل نیز اظهار نظر کند.

تعیین مجازات تکمیلی صرفا در مواردی است که کیفر اصلی، برای تنبه و بازدارندگی محکوم علیه کافی نباشد.