قانون مجازات جرایم نیروهای مسلح
فصل اول - مواد عمومی۱۶ ماده
- ماده ۱دادگاههای نظامی به جرایم مربوط به وظایف خاص نظامی و انتظامی کلیه افراد زیر که در این قانون به اختصار «نظامی» خوانده میشوند رسیدگی میکنند: الف - کا
- ماده ۲دادگاه نظامی مکلف است در مواردی که مجازات جرمی در این قانون ذکر شده است به استناد این قانون حکم صادر نماید. اعمال تخفیف و تبدیل نیز به موجبهمین قانون
- ماده ۳در کلیه مواردی که حداکثر مجازات حبس در این قانون «تا دو سال» استدادگاه میتواند در صورت وجود جهات مخففه مجازات حبس را تا یک سوم حداقلمجازات قانونی
- ماده ۴در کلیه مواردی که حداکثر مجازات حبس در این قانون «بیش از دو سال تا پنج سال» است دادگاه میتواند در صورت وجود جهات مخففه، مجازات حبس را تا یک سوم حداق
- ماده ۵در تمام مواردی که حداکثر مجازات حبس در این قانون «بیش از پنج سال» است دادگاه میتواند در صورت وجود جهات مخففه، مجازات حبس را تا یک سوم حداقل مجازات ق
- ماده ۶در هر مورد که کارکنان وظیفه به اضافه خدمت محکوم میشوند، کلیه مقررات مربوط به خدمت از جمله مقررات کیفری و انضباطی نیروهای مسلح در زمان تحمل اضافه خدمت
- ماده ۷(اصلاحی 1399/11/08)- در مواردی که در این قانون، مجازاتهای دیگری غیر از حبس به عنوان مجازات اصلی پیش بینی شده در صورت وجود جهات مخففه، به شرح زیر قابل اصلاحی
- ماده ۸در مواردی که تخفیفهای مقرر در مواد (3)،(4) و (5) این قانون در خصوص مجازات حبس اعمال میشود، دادگاه نمیتواند آن را به استناد ماده (7) اینقانون مجددا
- ماده ۹جهات مخففه مندرج در این قانون همان جهات مخففه قانون مجازاتاسلامی مصوب 1370/9/7 است.
- ماده ۱۰ملاک تعیین صلاحیت دادگاههای نظامی، مجازات اصلی جرم است وتوام بودن حبس با مجازاتهای دیگر و همچنین تبدیلی تاثیری در صلاحیت ندارد.
- ماده ۱۱دادگاههای نظامی میتوانند به درخواست محکوم علیه و پیشنهاد دادستان و رعایت مقررات مربوط به زندان باز و نیمه باز مدت حبس وی را که بیش از یکسال نباشد ب
- ماده ۱۲اعضای ثابت نیروهای مسلح که به موجب احکام قطعی دادگاهها درجرایم عمدی به مجازاتهای زیر محکوم میشوند از زمان قطعیت حکم از خدمت اخراجمیگردند: الف - م
- ماده ۱۳عفو محکومان نظامی شامل آثار تبعی آن نمیگردد مگر اینکه تصریحشدهباشد.
- ماده ۱۴افسران و درجه داران وظیفه و کارکنان پیمانی که خدمت وظیفه خود را به اتمام نرساندهاند چنانچه به علت ارتکاب جرایم عمدی به یکی از مجازاتهای مذکور درماده
- ماده ۱۵دادگاههای نظامی میتوانند در جرایم تعزیری و بازدارنده علاوه بر تعیینمجازات، به عنوان تتمیم حکم، متهم را به یکی از مجازاتهای ذیل محکوم نمایند: الف -
- ماده ۱۶حداکثر محکومیت به انفصال موقت در مورد کارکنان پایور نیروهای مسلح یک سال است و محکومان به این مجازات از حقوق بدون کاری مطابق مقررات استخدامی مربوط استف
فصل دوم - جرائم علیه امنیت داخلی و خارجی۱۲ ماده
- ماده ۱۷هر نظامی که برنامه براندازی به مفهوم تغییر و نابودی اساس نظام جمهوری اسلامی ایران را طراحی یا بدان اقدام نموده و به این منظور جمعیتی تشکیل دهد یا ادار
- ماده ۱۸هر یک از اشخاص مذکور در ماده (17) قبل از کشف توطیه و دستگیری،توبه نماید و خود را به ماموران معرفی کند و اطلاعاتش را در اختیار بگذارد به نحوی که توبه
- ماده ۱۹هر نظامی که به منظور برهم زدن امنیت کشور (ایجاد رعب، آشوب و قتل)، جمعیتی با بیش از دو نفر تشکیل دهد یا اداره کند، چنانچه محارب شناخته نشود به حبس از
- ماده ۲۰هر نظامی که به نحوی از انحاء برای جداکردن قسمتی از قلمرو حاکمیت جمهوری اسلامی ایران یا برای لطمه واردکردن به تمامیت ارضی یا استقلال کشورجمهوری اسلامی
- ماده ۲۱نظامیانی که مرتکب جرایم زیر شوند چنانچه ارتکاب جرم آنان به منظوربراندازی نظام و همکاری با دشمن باشد به مجازات محارب و در غیر این صورت به سه تاپانزده
- ماده ۲۲هر نظامی که علیه نظام جمهوری اسلامی ایران اقدام مسلحانه نماید،محارب محسوب میشود.
- ماده ۲۳هر نظامی که نظامیان یا اشخاصی را که به نحوی در خدمت نیروهایمسلح هستند اجبار یا تحریک به فرار یا تسلیم یا عدم اجرای وظایف نظامی کند یا موجبات فرار را
- ماده ۲۴افراد زیر جاسوس محسوب و به مجازاتهای ذیل محکوم میشوند: الف - هر نظامی که اسناد یا اطلاعات یا اشیای دارای ارزش اطلاعاتی را در اختیار دشمن و یا بیگانه
- ماده ۲۵منظور از دشمن عبارت است از: اشرار، گروهها و دولتهایی که با نظام جمهوری اسلامی ایران در حال جنگ بوده یا قصد براندازی آن را دارند و یا اقدامات آنانبر ض
- ماده ۲۶هر نظامی که اسناد و مدارک، مذاکرات، تصمیمات یا اطلاعات طبقهبندی شده را در اختیار افرادی که صلاحیت اطلاع نسبت به آنها را ندارند، قرار دهد یا به هر نحو
- ماده ۲۷هر نظامی که براثر بیاحتیاطی یا بیمبالاتی یا سهلانگاری یا عدم رعایت نظامات دولتی موجب افشاء اطلاعات و تصمیمات یا فقدان یا از بین رفتن اسناد ومدارک
- ماده ۲۸هر نظامی که پس از آموزش لازم در مورد حفظ اطلاعات طبقهبندیشده، در اثر بیمبالاتی و عدم رعایت اصول حفاظتی، توسط دشمنان و یا بیگانگان تخلیهاطلاعاتی شو