لاولکس قانون طرز جلوگیری از بیماریهای آمیزشی و بیماریهای واگیردار
فصل اول - بیماریهای آمیزشی۱۵ ماده
- ماده ۱در نقاطی که وزارت کشور آگهی خواهد داد از تاریخ آگهی تا یک ماه مبتلایان بیماریهای آمیزشی مکلفند اقدام به درمان خود کنند. تبصره - مقصود از بیماریهای آمی
- ماده ۲درمان و مداوای بیماریهای آمیزشی در کلیه بنگاههای بهداری در دوره واگیری بیماری برای همه و در دورههای دیگر برای اشخاصبیبضاعت رایگانی است.
- ماده ۳درمان نزد هر پزشکی که پروانه پزشکی در ایران دارد آزاد است اما در صورتی که بیمار در دوره واگیری بیماری از موعدی که پزشکمعالج برای درمان او معین نموده
- ماده ۴پزشکان یا متصدیان سایر فنون پزشکی که به وسیله تبلیغات بیاساس باعث گمراهی بیمار آمیزشی میشوند یا به وعدههای دروغبیمار را از درمان صحیح باز میدارند
- ماده ۵در مواردی که حالت بیمار و کیفیت واگیری بیماری موجب نگرانی باشد بهداری میتواند بیمار را ملزم کند که تا برطرف شدن خطرواگیری در یکی از بیمارستانها تحت
- ماده ۶ولی یا سرپرست صغیر یا سفیه یا دیوانه مکلف است که در درمان بیماریهای آمیزشی صغیر یا سفیه یا دیوانه که تحت سرپرستی آنهامیباشند اقدام کند چنانچه ولی یا
- ماده ۷بهداری موظف است اشخاصی را که به مناسبت پیشه خود ممکن است باعث انتشار بیماریهای آمیزشی شوند مکلف کند که درروزهای معین در بنگاههای مخصوص بهداری یا نزد
- ماده ۸اداره کل بهداری مکلف است برای مبارزه با انتشار بیماریهای آمیزشی بر طبق این قانون آیین نامه و مقررات لازم وضع نماید.
- ماده ۹هر کس بداند مبتلا به بیماری آمیزشی واگیر بوده و یا آنکه اوضاع و احوال شخصی او طوری باشد که بایستی حدس بزند که بیماری اوواگیر است و به واسطه آمیزش او
- ماده ۱۰هر زنی که مبتلا به کوفت باشد در صورتی که بداند یا آنکه اوضاع و احوال شخصی او طوری باشد که بایستی حدس بزند که بیماری اوواگیر است و کودک سالم شخص دیگری
- ماده ۱۱هر شخصی که میخواهد طفلی را به دایه بسپارد موظف است قبل از آنکه دایه پستان به دهن طفل بگذارد طفل و دایه را به وسائلمقتضی توسط پزشک امتحان نموده و گوا
- ماده ۱۲هر گاه بهداری به وجود کسی که مبتلا به بیماری آمیزشی واگیر است اطلاع یافت میتواند به وسائل مقتضی بازجویی کند که بیمارمشغول درمان میباشد یا نه و در ص
- ماده ۱۳پزشکان آزاد و کلیه بنگاههای بهداری که معاینه و درمان بیماریهای آمیزشی مینمایند موظفند در آخر هر ماه عده بیماریهایآمیزشی را که دیدهاند و قبلا به پ
- ماده ۱۴پزشکان آزاد و کلیه بنگاههای بهداری که معاینه و درمان بیماریهای آمیزشی را مینمایند باید حتیالمقدور به وسیله پرسش از بیمارکوشش نمایند کانون سرایت بی
- ماده ۱۵وزارت کشور نقاطی را که این فصل قانون در آنجا باید اجرا شود معین خواهد کرد.
فصل دوم - بیماریهای واگیردار۹ ماده
- ماده ۱۶آبلهکوبی در دوماهه اول ولادت و تجدید آن در 7 سالگی 13 سالگی و 21سالگی مطابق آیین نامه مخصوص اجباری است واولیای اطفال موظفند که برای آبلهکوبی کودکان
- ماده ۱۷در موقع شیوع بیماری ابله بهداری کل آبلهکوبی عمومی و اجباری را اعلام مینماید و در این مورد کلیه پزشکان کشور موظفنداشخاصی را که برای این امر مراجعه م
- ماده ۱۸با مایه آبله انسانی آبلهکوبی ممنوع است و متخلف به هشت روز تا یک ماه حبس و پرداخت 3/300/000 تا 33/000/000 ریال و یا به یکیاز این دو کیفر محکوم میشود
- ماده ۱۹هر پزشک معالج مکلف است در موقع مشاهده یکی از بیماریهای واگیر نامبرده در زیر فورا به بهداری محل اطلاع دهد: 1 - وبا و اسهالهای وبایی شکل. 2 - عون. 3 - ت
- ماده ۲۰در مواقعی که تشکیل یک منطقه استحفاظی برای رعایت پاکیزگی آب مورد احتیاج باشد مالکین آب و اراضی یا شهرداری آن منطقهموظفند که دستورهای بهداشتی را که مام
- ماده ۲۱اشخاصی که برخلاف دستورهای بهداری نسبت به محافظت مواد غذایی که در معرض فروش گذارده میشود رفتار نموده یااقدام به فروش مواد غذایی فاسد یا ناسالم نمایند
- ماده ۲۲اشخاصی که مانع اجرای مقررات بهداشتی میشوند یا در اثر غفلت باعث انتشار یکی از بیماریهای واگیر میشوند به هشت روز تا دو ماه حبس تادیبی و 3/300/000 تا 3
- ماده ۲۳کلیه پزشکان و ماماها و داروسازان مکلفند که دستورهای بهداری کل را برای مبارزه با بیماریهای واگیر به موقع اجرا گذارندمتخلفین به کیفرهای خلافی طبق آیین
- ماده ۲۴آیین نامه اجرایی این قانون توسط اداره کل بهداری تهیه و پس از تصویب وزارت دادگستری و وزارت کشور به موقع اجراگذارده خواهد شد