با توجه به صراحت ماده 57 قانون آیین دادرسی کیفری1392، وظیفه ضابطان دادگستری در هنگام بازرسی محل و یافتن ادله و اسباب جرم که تهدید کننده امنیت و آسایش عمومی جامعه است، این است که ادله مذکور را حفظ نموده و صورتمجلس نمایند. لکن به نظر می رسد چنانچه، آثار جرمی واجد شرایط مقرر در ماده مذکور نباشد، یعنی تهدیدکننده امنیت عمومی جامعه نباشد، تکلیفی بر عهده ضابطان از حیث حفظ ادله و آثار و اسباب جرم نیست. اما چنانچه مامورین دلایل جرمی را که تهدید کننده امنیت جامعه نیست، جمع آوری و به دادستان گزارش نمایند، چنانچه جرم اعلام شده از جمله جرایم عمومی باشد، دادستان دستور تعقیب صادر، اما مامور به لحاظ ارتکاب تخلف، تحت تعقیب قرار خواهد گرفت. در مورد ماده 60 قانون آیین دادرسی کیفری مصوب 1392 نیز هر چند به اقرار حاصله بر اساس قانون (اصل 38 قانون اساسی) نمی توان اعتبار اثباتی قایل گردید، اما در صورت گزارش ضابطان به شرح فوق الذکر عمل می گردد.