نظریه مشورتی ۷/۱۴۰۰/۱۱۶۴ مورخ ۱۴۰۰/۰۹/۲۳

۱ - در مواردی که رای صادره غیابی است، آیا قاضی اجرای احکام کیفری می تواند پرونده را در راستای بند »ب « ماده۱۰ قانون مجازات اسلامی به دادگاه صادر کننده حکم ارسال کند یا با عنایت به ذ کر عبارت»داد گاه صادر کننده حکم قطعی «در این بند پس از واخواهی محکوم، دادگاه در این خصوص اتخاذ تصمیم می کند؟ ۲ - در مواردی که پرونده های متعدد محکوم در راستای ماده۵۱۰ قانون آیین دادرسی کیفری جهت ادغام آراء به دادگاه بدوی ارسال می شود آیا رای صادر شده ق ابل تجدید نظرخواهی است؟

۱ - ) نظریه اکثریت کمیسیون آیین دادرسی کیفری۱ (: بند»ب « ماده۱۰ قانون مجازات اسلامی مصوب۱۳۹۲ ناظر به»آراء قطعی و لازم الاجرا «است و نسبت به آراء غیابی که فاقد وصف قطعیت است، اعمال نمی شو د؛ با این وجود، در مواردی که پس از وقو ع جرم، قانونی مبنی بر تخفیف مجازات وضع شود؛ نظیر قانون کاهش مجازات حبس تعزیری مصوب۱۳۹۹ ، آراء غیابی مشمول صدر ماده۱۰ قانون مجازات اسلامی مصوب۱۳۹۲ )تا صدور حکم قطعی( است. لذا قاضی اجرای احکام باید در اجرای صدر ماده۱۰ این قانون، پرونده را نزد دادگاه صادر.کننده ارسال کند ) نظریه اقلیت کمیسیون آیین دادرسی کیفری۱ (: با عنایت به عبارات»حکم قطعی لازم الاجرا « ذیل ماده۱۰ قانون مجازات اسلامی مصوب۱۳۹۲ و»دادگاه صادرکننده حکم قطعی « در بند»ب « این ماده، اصلاح حکم و تخفیف مجازات، ناظر به احکام قطعی لازم الاجراست و پیش بینی اجرای احکام غیابی در تبصره۲ ماده۴۰۶ قانون آیین دادرسی کیفری مصوب۱۳۹۲ که به متهم ابلاغ قانونی شده و در مهلت قانونی نسبت به آن، واخواهی یا درخواست تجدید نظر یا فرجام نشده باشد، امری استثنایی است. بنابراین چون حکم غیابی قطعی محسوب نمی شود، از شمول بند»ب « ماده۱۰ قانون مجازات اسلامی خارج است. بدیهی است چنانچه حکم غیابی به متهم ابلاغ واقعی شده و در مهلت قانونی نسبت به آن واخواهی یا درخواست تجدید نظر یا فرجام نشود یا درخواست تجدید نظر یا فرجام آن رد شده باشد، به لحاظ قطعی شدن، مشمول بند»ب « ماده۱۰ ق.انون یادشده است ۲ - با توجه به اینکه در ماده۵۱۰ قانون آیین دادرسی کیفری مصوب۱۳۹۲ به قطعیت یا قابلیت تجدید نظرخواهی و فرجام نسبت به حکم واحد صادره در اجرای ماده مزبور تصریح به عمل نیامده است، در خصوص این مورد باید به قواعد عام حاکم بر تجدید نظرخواهی یا قا بلیت فرجام نسبت به آرای دادگاه ها رجوع شود و لذا با لحاظ مواد۴۲۷ ، ۴۲۸ و۴۴۳ قانون فوق الذکر، آرای دادگاه های کیفری قابل تجدید نظر و فرجام و آرای صادره از سوی دادگاه تجدید نظر )در خصوص موضوع ماده۵۱۰ .قانون صدرالذکر( قطعی است