نظریه مشورتی ۷/۱۴۰۰/۴۵۶ مورخ ۱۴۰۰/۰۶/۱۴

در صورت تقاضای تقسیط جزای نقدی توسط محکوم علیه و چنانچه ادعای مطروحه اعسار به تقسیط از جانب متقاضی برای محکمه محرز باشد و دادگاه اخذ تضمین از وی را ضروری تشخیص دهد در صورت عدم توانایی خواهان در تودیع تامین مناسب، دادگاه چه نوع تصمیمی باید اتخاذ کند؟

مستفاد از قسمت اخیر ماده۵۲۹ قانون آیین دادرسی کیفری مصوب۱۳۹۲ و با عنایت به ماده۲۵۱ قانون یادشده، در موارد لزوم اخذ تضمین )تامین( جهت صدور حکم به تقسیط جزای نقدی، چنانچه محکوم علی ه نسبت به ایداع تضمین )تامین( مناسب اقدام نکند، صدور حکم به تقسیط جزای نقدی منتفی است و اجرای احکام کیفری در مقام اجرای حکم قطعی جزای نقدی» مطابق ترتیبات مقرر در ماده۵۲۹ و بندهای الف و ب آن «)با توجه به میزان جزای نقدی مقر ر در حکم محکومیت( رفتار می کند. شایسته ذکر است در مواردی که محکوم علیه قبلا در پرونده تامین مناسبی سپرده است، با توجه به تصریح ماده۲۵۱ قانون یادشده، چون ،این قرار تامین کیفری تا زمانی که مجازات جزای نقدی به طور کامل اجرا نشده به قوت خود باقی است ضرورت اخ ذ تامین مجدد جهت صدور حکم به تقسیط جزای نقدی در راستای اجرای مقررات ماده۵۲۹ .این قانون منتفی است