نظریه مشورتی ۷/۱۴۰۰/۵۸۸ مورخ ۱۴۰۰/۰۶/۰۳

نظر به ماده۴۷۶ قانون مجازات اسلامی که در صورت فوت مرتکب، دیه را تابع احکام سایر دیون متوفی دانسته است و همچنین ماده۴۹۰ قانون مذکور که در زمان بیان حکم یوم الادا بودن دیه از لفظ پرداخت کننده استفاده نموده است، در فرضی که محکوم علیه در سال۱۳۹۹ فوت نموده و در سال های بعدی دیه از اموال وی می بایست اخذ شود، آیا دیه باید به نرخ روز اخذ شود یا با فوت محکوم علیه، دیه وصف یوم ا لادا بودن خود را از دست داده و صرفا یک دین محسوب و به نرخ زمان فوت محکوم علیه محاسبه می شود؟

مطابق ماده۴۹۰ قانون مجازات اسلامی مصوب۱۳۹۲ ، ملاک محاسبه دیه»قیمت زمان پرداخت « است و از این حیث تفاوتی بین»فرض حیات و ممات محکوم «وجود ندارد. بنابراین در فرض سوال که دیه باید از اموال متوفا پرداخت شود نیز قیمت زمان پرداخت ملاک عمل می.باشد