نظریه مشورتی ۷/۱۴۰۰/۸۹۰ مورخ ۱۴۰۰/۱۱/۱۶

۷/۱۴۰۰/۸۹۰ · ۸۹۰-۶۲-۱۴۰۰ع · ۱۴۰۰/۱۱/۱۶

پرسش

با توجه به الحاق ایران به کنوانسیون ورشو و پروتکل های اص لاحی لاهه کنوانسیون مربوط به یکسان سازی برخی از مقررات حمل و نقل هوایی بین المللی از یک سو و قانون تعیین حدود مسئوولیت شرکت های هو اپیمایی :ایرانی از سوی دیگر الف- مسئوولیت شرکت های هواپیمایی ایرانی در قبال حادثه منجر به ایراد صدمه بدنی نسبت به مسافر در پ روازهای به مقصد خارج ازکشور۱۶۶۰۰ SDR است یا۱۲۵ هزار فرانک؟ ب- سقف تعیین شده برای پوشش حداکثر غرامات است درواقع شخص مصدوم صرف نظر از میزان صدمات وارده مستحق دریافت کل مبلغ مذکور است یا به نسبت میزان صدمات مستحق دریافت غرامت است؟

پاسخ

الف( طبق ماده یک قان ون»تعیین حدود مسؤولیت شرکت های هواپیمایی ایرانی مصوب۱۳۹۱ « مسؤولیت شرکت های هواپیمایی ایرانی در مورد حمل و نقل مسافران، بار و اثاثیه در پروازهای بین المللی فقط در حدو د مسؤولیت مقرر در پروازهای بین المللی مذکور در»قانون اجازه الحاق دولت ایران به کنوانسیون مربوط ب ه یکسان سازی برخی از مقررات حمل و نقل هوایی بین المللی ورشو) « ۱۹۲۹ میلادی( و پروتکل های اصلاحی آن است. میزان مسؤولیت متصدیان حمل و نقل برای هر مسافر در ماده۲۲ کنوانسیون ورشو مبلغ یکصد و بیست و پنج هزار فرانک فرانسه تعیین شده بود و سپس با توجه به پ روتکل اصلاحی لاهه به۲۵۰ هزار فرانک افزایش یافت و در سال۱۹۷۱ میلادی نیز طبق ماده۸ پروتکل اصلاحی گواتمالا ماده۲۲ کنوانسیون حذف و در متن جایگزین این ماده، مسؤولیت متصدی حمل و نقل در پروازهای بین المللی به یک میلیون و۵۰۰ هزار فرانک محدود شد و در نهایت پس از تاسیس سازمان بین المللی هواپیمایی ایکائو و پیشنهادهایی که شورای این سازمان در خصوص یکسان سازی مقررات حمل و نقل بین المللی ارائه کرد در کنفرانس دیپلماتیکی که در سال۱۹۷۵ میلادی در مونترال تشکیل شد چهار پروتکل تحت عنوان»پروتکل های اضافی «تصویب شد و طبق ا ین پروتکل ها، واحد پولی بنامSDR۳ جایگزین فرانک مذکور در کنوانسیون ورشو و پروتکل های آن شد که به»حق برداشت ویژه «ترجمه می شود و ارزش این واحد پولیSDR۳ (special drawing rights) به وسیله صندوق بین المللی پول زمان صدور حکم مشخص می شود و به همین جهت در تبصر ه ماده یک قان ون تعیین حدود مسؤولیت شرکت های هواپیمایی ایران مصوب۱۱/۵/۱۳۹۱ نیز به واحد پولSDR۳ اشاره شده است؛ بنابراین مبنای تعیین مسؤولیت متصدی حمل و نقل در پروازهای بین المللی در سال۱۹۷۵ میلادی واحد SDR۳ .است ب- کیفیت و نحوه تعیین میزان مسؤولیت متصدی حمل و نقل در پروازهای بین المللی برای حمل مسافر در مقرراتی که در بند»الف « اعلام گردید مورد تصریح قرار نگرفته است و در ماده۲۱ مصوبه کنوانسیون۱۹۹۶ میلادی در مونترال مسؤولیت دوگانه ای برای متصدی حمل و نقل در پروازهای بین المللی مقرر گردیده است؛ یعنی تا می زان یکصد هزارSDR۳ مسؤولیت مطلق است و در مقابل خسارت بیشتر از این محدوده بر مبنای تقصیر خواهد بود و چون این مسؤولیت صرفا مسؤولیت مدنی است که با مطالبه زیان دیده در دادگاه صالح مورد رسیدگی قرار می گیرد لذا تعیین میزان خسارت وارده برای هر مسافر در صدمات بدنی با توجه به می زان ،مطالبه شده و شرایط و اوضاع و احوال و نظریه پزشکی قانونی و عندالاقتضا کسب نظر کارشناس مربوطه به عهده دادگاه رسیدگی کننده است

مواد قانونی مرتبط

۰ مورد

ارجاع صریحی به ماده‌ای از قوانین موجود یافت نشد.

نظریه مشورتی ۷/۱۴۰۰/۸۹۰ مورخ ۱۴۰۰/۱۱/۱۶ | لاولکس