نظریه مشورتی ۷/۱۴۰۳/۱۰۹۴ مورخ ۱۴۰۴/۰۲/۲۱

به موجب ماده۴۲ اصلاحی قانون مبارزه با مواد مخدر، به قوه قضاییه اجازه داده شده بخشی از محکومان مواد مخدر یا روانگردان های صنعتی غیر دارویی را به جای زندان در اردوگاه (های خاص )با شرایط سخت یا عادی نگهداری نماید و در تبصره۲ همان ماده مقرر نموده، دادگاه ها می توانند به جا ی کیفر حبس، کیفر توقف در اردوگاه ها را برای محکومین معین نمایند. با توجه به حکم مقرر در تبصره مرقوم، آیا محکومین جرایم مواد مخدر، که به موجب قانون و به حکم دادگاه، به تحمل حبس محکوم شده اند را می توان به اردوگاه های موضوع ماده معرفی کرد یا اینکه لزوما بای د از سوی دادگاه ها، حکم به توقف در اردوگاه برای این دسته از محکومین صادر شود تا بتوان آنها را برای نگهداری در اردوگاه معرفی نمود؟

اولا، مطابق تصریح تبصره۲ ماده۴۲ قانون مبارزه با مواد مخدر و ماده۵ آیین نامه اجرایی اردوگاه های خاص نگهداری محکومان مواد مخدر و روان گردان مصوب۱۷ / ۲ / ۱۳۹۱ ستاد مبارزه با مواد مخدر، دادگاه می ،تواند به جای کیفر حبس کیفر توقف در اردوگاه را برای محکومان جرایم مرتبط با مواد مخدر و روان.گردان تعیین کند ثانیا، حکم موضوع تبصره ۲ ماده۴۲ الحاقی به قانون مبارزه با مواد مخدر مانع از آن نیست که با رعایت آیین نامه سازمان زندان ها و اقدامات تامینی و تربیتی کشور و با استناد به متن ماده۴۲ این قانون بخشی از محکومان به حبس در جرایم مواد مخدر و روان گردان به جای زندان در اردوگاه های خاص.)با شرایط سخت و عادی( نگهداری شوند