نظریه مشورتی ۷/۱۴۰۳/۴۰۹ مورخ ۱۴۰۳/۱۲/۱۲

شخص صغیری مرتکب قتل شده و در زمان ارتکاب۱۴ سال و۴ ماه و۱۸ روز قمری داشته است. دادگاه وی را به یک سال نگهداری در کانون اصل اح و تربیت و از حیث جنبه خصوصی بزه نیز به جهت اثبات جرم از طریق اقرار خود صغیر، به پرداخت یک دیه کامل مرد مسلمان و یک سوم دیه کامل (به جهت وقوع قتل در ماه حرام) محکوم نموده است. با توجه به اتمام مدت یکسال نگهداری در کانون اصلاح و تربیت و اینکه در حال حاضر مرتکب۱۶ سال تمام شمسی دارد و اعمال ماده۳ قانون نحوه اجرای محکومیت های مالی امکان پذیر نیست، آیا آزادی وی تا زمان رشد و اتمام مهلت سه ساله پرداخت دیه منوط به سپردن تامین متناسب در راستای ذیل ماده۲۸۷ و همچنین ماده۵۰۷ قانون آیین دادرسی کیفری است یا به جهت ارتکاب جرم در زمان طفل بودن باید به والدین و یا سرپرست قانونی وی سپرده شود؟

برابر بند»ب « ماده۲۹۲ قانون مجازات اسلامی مصوب۱۳۹۲ جنایات صغیر خطای محض محسوب می شود و طبق ماده۴۶۳ همان قانون پرداخت دیه بر عهده عاقله است و طبق ماده۱۶۸ این قانون، اقرارکننده باید حین اقرار بالغ باشد و در فرض استعلام، مرتکب در زمان اقرار بالغ نبوده است؛ لذا موضوع از شمول قسمت اخیر ماده۴۶۳ آن قانون خارج بوده و پرداخت دیه جنایات صغیر بر عهده عاقله است. بنا به مراتب فوق و لحاظ آن که پرداخت دیه برابر قانون بر عهده عاقله می باشد و دسترسی به محکوم علیه موضوع ماده۵۰۷ قانون آیین دادرسی کیفری موضوعا منتفی است، لذا محمل قانونی برای صدور قرار تامین کیفری توسط قاضی اجرای احکام کیفری وجود .ندارد