نظریه مشورتی ۷/۱۴۰۴/۱۳۹ مورخ ۱۴۰۴/۰۴/۲۵

با توجه به اینکه به موجب بند۸ ماده۵۸ قانون حمایت خانواده مصوب۱۳۹۱ ، قانون اصلاح مقررات مربوط به طلاق مصوب۱۳۷۱ از جمله تبصره۶ آن، نسخ شده است و هم اکنون صرفا بند»ب « این تبصره، مستند قانونی تعیین نحله برای زوجه است، آیا دادگاه باید برای تعیین نحله، شروط مذکور در تبصره یادشده یعنی نبودن طلاق به تقاضای زوجه و نبودن تقاضای طلاق زوج ناشی از تخلف زوجه از وظایف همسری یا سوء اخلاق و رفتار وی را احراز کند؟ به عبارت دیگر، آیا در مورد دعاوی طلاق به درخواست زوجه، یا موارد اثبات عدم تمکین یا سوء رفتار یا معاشرت زوجه، امکان تعیین نحله به طور کلی وجود ندارد و یا آنکه با توجه به مدت عدم تمکین یا س وء معاشرت، باید میزان ریالی نحله را کاهش داد و یا با توجه به منطوق بند»ب « تبصره۶ یادشده، امور مذکور در امر تعیین نحله تاثیری ندارد؟

تصریح مقنن در بند۸ ماده۵۸ قانون حمایت خانواده مصوب۱۳۹۱ بر بقای بند»ب « تبصره۶ ماده واحده قانو ن اصلاح مقررات مربوط به طلاق مصوب۱۳۷۱ به معنای آن است که در موارد مشمول این تبصره بجز مورد مذکور در بند»الف «آن به زوجه نحله تعلق می گیرد؛ بنابراین، استحقاق زوجه بر نحله در صورتی است که در خصوص امور مالی ضمن عقد نکاح یا عقد خارج لازم شرطی نشده باشد؛ طلاق به درخواست زوجه نباشد و تقاضای طلاق ناشی از تخلف زن از وظایف همسری یا سوء اخلاق و رفتار وی نباشد. بر این اساس، در دعوای طلاق به درخواست زوجه و یا در فرض اثبات نشوز و یا سوء رفتار وی، استحقاق زوجه بر نحله به استناد مقرره یادشده، موضوعا .منتفی است