نظریه مشورتی ۷/۱۴۰۴/۳۰ مورخ ۱۴۰۴/۰۳/۲۱

۷/۱۴۰۴/۳۰ · ۳۰-۹/۱-۱۴۰۴ح · ۱۴۰۴/۰۳/۲۱

پرسش

اولا، در فرض توافق زوجین بر طلاق و صدور گواهی عدم امکان سازش از سوی دادگاه، چنانچه زوج با ادعای بر هم زدن یک طرفه توافق از حضور در دفترخانه و اجرا و ثبت صیغه طلاق خودداری کند، آیا زوجه می تواند صیغ ه طلاق را جاری و ثبت کند؟ ثانیا، در فرض فوق، چنانچه زوجه از حضور در دفتر رسمی طلاق خودداری کند و مدعی عدول یک طرفه از توافق شود، آیا زوج می تواند به مراجعه به دفترخانه، صیغه طلاق را جاری و ثبت کند؟

پاسخ

اولا، با توجه به اطلاق ماده۳۵ قانون حمایت خانواده مصوب۱۳۹۱ ، مقررات این ماده قانونی شامل گواهی عدم امکان سازش با هر نوع منشا یی است؛ اعم از آ ن که ناشی از طلاق توافقی و یا به سبب درخواست طلاق از سوی .زوج باشد ثانیا، چنانچه پس از توافق زوجین بر طلاق و صدور گواهی عدم امکان سازش، زوجه برای اجرای صیغه طلاق حاضر نشود، با توجه به اطلاق ماده۳۵ قانون حمایت خانواده مصوب۱۳۹۱ استنکاف زوجه برای حضور در دفترخانه جهت اجرای صیغه طلاق، مؤثر در مقام نیست؛ اما اجرای طلاق منوط به تادیه حقوق مالی زوجه به شرح منعکس در گواهی عدم امکان سازش و واریز به حساب سپرده امانی مربوطه یا صدور حکم قطعی دایر بر اعسار زوج یا تقسیط محکوم.به است ثالثا، در فرض صدور گواهی عدم امکان سازش در نتیجه توافق زوجین بر طلاق و استنکاف بعدی زوج از اجرا و ثبت صیغه طلاق، مستند به ماده۳۶ قانون حمایت خانواده مصوب۱۳۹۱ ، چنانچه زوجه بنا به اعلام دادگاه صادرکننده گواهی عدم امکان سازش و یا به موجب سند رسمی، در اجرای صیغه طلاق وکالت داشته باشد، عدم حضور زوج مانع اجرای صیغه طلاق و ثبت آن نیست و پس از ثبت طلاق، زوجه می تواند برای دریافت حقوق مالی خود، از دادگاه تقاضای صدور اجراییه نماید؛ اما در صورتی که زوجه وکالت در امر طلاق نداشته باشد، با سپری شدن مواعد مذکور در ماده ۳۴ قانون یادشده و عدم حضور زوج در دفترخانه برای اجرای صیغه طلاق و .ثبت آن، گواهی عدم امکان سازش صادره فاقد اعتبار خواهد بود

مواد قانونی مرتبط

۲ مورد
نظریه مشورتی ۷/۱۴۰۴/۳۰ مورخ ۱۴۰۴/۰۳/۲۱ | لاولکس