نظریه مشورتی ۷/۱۴۰۴/۵۹۲ مورخ ۱۴۰۵/۰۵/۰۴

۷/۱۴۰۴/۵۹۲ · ۵۹۲-۱۶۸-۱۴۰۴ · ۱۴۰۵/۰۵/۰۴

پرسش

با توجه به ماده ۳۱۳ قانون آیین دادرسی کیفری مصوب ۱۳۹۲ ،در مورد رسیدگی توامان به اتهامات متعدد متهم چنانچه شخصی مرتکب چند جرم شود که رسیدگی به بعضی از جرایم در صلاحیت دادگاه صلح و رسیدگی به برخی دیگر در صلاحیت دادگاه کیفری دو باشد و دادگاه کیفری دو از باب ر سیدگی به جرم مهم تر به تم ام جرایم به صورت توامان رسیدگی کند و حکم به محکومیت یا برایت متهم بابت هر یک از جرایم یا محکومیت بابت بعضی جرایم و برایت در خصوص برخی دیگر صادر کند، با توجه به تبصره ۵ ماده ۱۲ قانون شوراهای حل اختلاف مصوب ۱۴۰۲ ، آیا دادگاه کیفری دو می تواند نسبت به جرایمی که مطابق تبصره ۵ ماده ۱۲ قانون ذکر شده قطعی می باشد، رای قطعی صادر کند؟ خواهشمند است در خصوص قطعیت یا عدم قطعیت جرایم موضوع تبصره ۵ ماده ۱۲ قانون یادشده و قابلیت تجدید نظر جرایم ذکر شده که به صورت توامان رسیدگی شده است، اعلام نظر فر م ایید؟

پاسخ

با توجه به اینکه وفق ماده ۴۲۷ قانون آیین دادرسی کیفری مصوب ۱۳۹۲ اصل بر قابل اعتراض بودن آرای دادگاه های کیفری است و قطعی بودن آنها جنبه استثنایی داشته و نیازمند تصریح است و از آنجا که تبصره ۵ ماده ۱۲ قانون شوراهای حل اختلاف مصوب ۱۴۰۲ مبنی بر قطعی بودن آرای دادگاه صلح به صراحت عبارات آن، ناظر بر آرای دادگاه صلح است و به دلیل وضع مقرره ای خاص و بر خلاف اصل قابلیت تجدید نظر آرای دادگاه های کیفری به آرای دیگر محاکم کیفری قابل تسری نیست، بر این اساس، آرای دیگر دادگاه ها در جرایم تعزیر ی درج ه .هفت که مجازات قانونی آن حبس نباشد، قابل تجدید نظر است دکتر محمدعلی شاه حیدری پور

مواد قانونی مرتبط

۳ مورد
نظریه مشورتی ۷/۱۴۰۴/۵۹۲ مورخ ۱۴۰۵/۰۵/۰۴ | لاولکس