نظریه مشورتی ۷/۹۹/۱۴۵۴ مورخ ۱۴۰۰/۰۲/۱۵

با توجه به ماده۳۱۵ قانون مجازات اسلامی، در صورت فقدان قراین و امارات موجب ظن و صرف حضور فرد متهم در محل وقوع جنایت که از مصادیق لوث محسوب نمی شود و متهم با ادای یک سوگند تبریه می شود، در صورتی که متهم حاضر به ادای سوگند نباشد، دادگاه چه تصمیمی باید اتخاذ کند؟

» مستند به ماده۱۳۲۸ قانون مدنی و عمومات سوگند در آراء فقهی و قوانین حاکم، مقتضای رجوع به قاعده کلی در سوگند این است که صاحب حق قسم می تواند از این حق استفاده کند و نیز می تواند آن را به طرف مقابل واگذارد. ماده۳۱۵ قانون مجازات اسلامی مصوب۱۳۹۲ نیز اولا و بالذ ات حق ادای سوگند به منظور تبریه از :جنایت را برای متهم قرار داده و مستفاد از قسمت پایانی این ماده که مقرر داشته است»او با ادای یک سوگند تبر یه می گردد« ، آن است که در صورت عدم استفاده متهم از این حق، احکام نکول از سوگند و رد آن به طرف مقابل جاری است و لذا ش اکی می تواند با ادای سوگند ادعای خود را به اثبات برساند و در این صورت دادگاه حسب مورد با توجه به سکوت قانون ، بر اساس اصل۱۶۷ قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران با رجوع به منابع معتبر اسلامی .یا فتاوی معتبر حکم قضیه را باید صادر کند