نظریه مشورتی ۷/۹۹/۱۸۷۸ مورخ ۱۴۰۰/۰۱/۰۷

به استحضار می رساند در پرونده ای دادگاه محترم بدوی ضمن صدور حکم به محکومیت خوانده به پرداخت ۳۰۵۰۰۰۰۰۰ ریال حکم به پرداخت خسارات دادرسی به مبلغ۱۱۹۰۰۰۰ ریال در مورخه۱۳۹۹/۸/۸ صادر کرده است لیکن متعاقب آن در مورخه۱۳۹۹/۹/۲ راجع به هزینه دادرسی رای تصحیحی از مبلغ فوق به مبلغ ۹۵۵۰۰۰۰ ریال صادر می شود رای اصلی ابلاغ شده و مدت تجدیدنظرخواهی منقضی و موضع پرونده در حال اجرا می باشد خوانده پرونده تجدیدنظرخواهی کرده لیکن در ستون خواسته و متن دادخواست دادنامه تصحیحی را ذکر می نماید ل یکن در لایحه پیوست تجدیدنظرخواهی که به دلایل تجدیدنظرخواهی می پردازد اشاره به ه ر دو رای اصلی و تصحیحی می نماید و بیان می دارد که شعبه به رای اصلی نیز اعتراض دارد و سهو قلم شده است زیرا از مبلغ مندرج در دادنامه اصلی مبلغ۱۵ میلیون تومان را داده است که مورد توجه دادگاه بدوی قرار نگرفته است حالیه با عنایت به ذیل ماده۳۰۹ قانون آیین دادرسی مدنی تسلیم رونوشت رای اصلی را بدون رونوشت رای تصحیحی ممنوع است و این که صرفا رسیدگی به هزینه دادرسی منوط به رسیدگی موضوع رای اصلی است آیا دادگاه تجدیدنظر با فرض ادعای سهو قل م و یا بدون در نظر گرفتن ادعای سهو قلم و توجه به انقضاء مدت اعتراض به رای اصلی و در فرجه بودن اعتراض به رای تصحیحی و شرحی که گذشت می تواند به هر دو رای رسیدگی کند و یا این که صرفا مکلف به رسیدگی در خصوص رای تصحیحی است؟

اولا، رای تصحیحی علی الاصول م بدا مهلت اعتراض اعم از واخواهی یا تجدید نظرخواهی را تغییر نمی.دهد ثانیا، لایحه تجدید نظرخواهی از منضمات دادخواست تجدید نظر و به منزله شرح آن است؛ بنابراین دادگاه در احراز دادنامه تجدید نظرخواسته لایحه مذکور را نیز ملحوظ نظر قرار می.دهد