رای خلاصه جریان پرونده حسب محتویات پرونده خانم ر.ف. شکایتی علیه آقای الف.الف. دایر بر فریب در ازدواج، ترک انفاق و افترا تقدیم دادسرای عمومی و انقلاب الف نموده است. دادیار شعبه 39 دادسرای الف نسبت به انجام تحقیقات مقدماتی اقدام و به شرح تصمیم مورخ 24/4/1391 و با استدلال به اینکه حسب اظهارات صریح شاکیه، نام برده و مشتکی عنه دو هفته در شهرستان د زندگی مشترک داشته و سپس شوهرش به ایشان تهمت زده و زندگی را رها کرده و او را بدون پرداخت نفقه گذاشته است، بنابراین صرف نظر از صحت و سقم موضوع، به لحاظ اینکه بزه های انتسابی به متهم خارج از حوزه قضایی دادسرای الف اتفاق افتاده و محل وقوع جرایم مذکور، حوزه قضایی دادسرای عمومی و انقلاب شهرستان د می باشد، مبادرت به صدور قرار عدم صلاحیت به شایستگی و صلاحیت دادسرای عمومی و انقلاب شهرستان د نموده و پرونده را به مرجع صالح ارسال داشته است. پس از وصول پرونده به دادسرای د و ارجاع آن، دادیار شعبه 2 دادسرای مذکور، نسبت به انجام تحقیقات مقدماتی اقدام و به شرح تصمیم مورخ 7/6/1391 و با استدلال به اینکه حسب تحقیقات صورت گرفته از شاکیه و اظهارات ایشان درخصوص اینکه عقد ازدواج دایم در شهرستان الف انجام یافته و قرار بر این بوده است که منزل مشترک نیز در شهر الف باشد و مقرر بوده یک قطعه زمین و یک باب مغازه به عنوان مهریه به من بدهد و پس از عقد متوجه شده که زمین و مغازه را قبلا به نام همسر قبلی خود سند زده است، و با عنایت به اینکه مطابق ماده 647 قانون مجازات اسلامی تعزیرات، مجازات جرم فریب در ازدواج شش ماه تا دو سال و مجازات ترک انفاق برابر ماده 642 قانون مجازات اسلامی نود و یک روز تا پنج ماه حبس است و با توجه به اینکه مجازات جرایم مذکور از مجازات افتراء، به موجب ماده 697 قانون مجازات اسلامی شدیدتر است، لهذا رسیدگی به اتهامات متهم را در صلاحیت دادسرای الفدانسته و مستندا به ماده 54 قانون آیین دادرسی کیفری، مبادرت به صدور قرار عدم صلاحیت به شایستگی و صلاحیت دادسرای عمومی و انقلاب شهرستان الف نموده و به لحاظ حدوث اختلاف، پرونده جهت حل اختلاف به دیوان عالی کشور ارسال داشته که ثبت و جهت رسیدگی به این شعبه دیوان عالی کشور ارجاع گردیده است. رای شعبه دیوان عالی کشور درخصوص حل اختلاف راجع به صلاحیت محلی رسیدگی بین دادسراهای عمومی و انقلاب شهرستان های الف و د نسبت به رسیدگی به اتهامات انتسابی به متهم آقای الف.الف. دایر بر فریب در ازدواج، ترک انفاق و افترا موضوع شکایت شاکیه خانم ر.ف.؛ با توجه به اینکه حسب محتویات پرونده و اظهارات شاکیه در تحقیقات انجام یافته و شکایت تقدیمی ایشان که بدوا در دادسرای عمومی و انقلاب الف طرح و مورد بررسی قرار گرفته است، عقد ازدواج دایم شاکیه و متهم در حوزه قضایی الف صورت گرفته و بر فرض صحت، اگر تدلیس و فریب در ازدواجی هم انجام شده باشد، در زمان و محل وقوع عقد ازدواج بوده است و از طرفی جرم فریب در ازدواج نیز از حیث مجازات قانونی نسبت به جرایم ترک انفاق و افترا جرم مهمتر می باشد، بنابراین رسیدگی به کلیه اتهامات متهم در صلاحیت دادسرای عمومی و انقلاب الف است. لهذا مستندا به ماده 54 قانون آیین دادرسی کیفری با تایید نظر دادسرای عمومی و انقلاب شهرستان د و با اعلام صلاحیت دادسرای عمومی و انقلاب شهرستان الف بین دادسراهای مذکور حل اختلاف می نماید. رییس شعبه 15 دیوان عالی کشور مستشار شعبه شبیری علیزاده فهرست خلاصه جریان پرونده شعبه دیوان عالی کشور نقد رای