## رای خلاصه جریان پرونده آقای م. گ.ر. 29 ساله، اهل و ساکن ز. مجرد و دارای سابقه کیفری به اتهامات الف- حمل و نگهداری 99/50 گرم هرویین ب- نگهداری یک عدد پایپ ج- استعمال هرویین تحت تعقیب قرار گرفته است بدین شرح که پلیس مبارزه با مواد مخدر شهرستان ل. در پی گزارش واصله مبنی بر فعالیت متهم در امر توزیع مواد مخدر از دادستان شهرستان استدعای صدور دستور نموده که دادستان تفویض نمایندگی جهت تفتیش محل سکونت متهم را اعطا نموده است مامورین مقارن ساعت 10 مورخ ۱۳۹۲/6/19 از منزل متهم بازرسی نموده که دو عدد ترازوی توزین مواد به همراه آلات بسته‌بندی از قبیل قیچی، پلاستیک بسته‌بندی، نخ بسته‌بندی مواد و تعداد کیل‌های میزان مواد در داخل جاکفشی منزل و 25 بسته هرویین کوچک و یک عدد بزرگ در داخل کیف زنانه که وزن آن 27 گرم تعیین گردیده و تعداد 88 بسته دیگر به میزان 72/50 گرم در دو قسمت دیوار حیاط منزل کشف می‌نمایند و متهم و برادرش به نام ا. دستگیر می‌گردند. متهم در تحقیقات اولیه نزد مامورین ضمن اقرار اظهار می‌دارد، «اشتباه کردم، مواد را از شخصی به نام ... که حدودا 60 ساله است تهیه می‌کنم، آدرس او را بلد نیستم، موادها (موادهای مکشوفه) تمام از خودم هستند. (ص4) برادر متهم نیز در این مرحله اظهار داشته « من اصلا با او (برادرم) مواد نمی‌فروشم، او خودش تنهایی مواد می‌فروشد و من نیز خیلی به او گفته‌ام مواد نفروش (ص 5) پرونده پس از ارسال به دادسرا به شعبه چهارم دادیاری ارجاع گردیده، دادیار اتهام حمل و نگهداری 27 گرم هرویین که داخل کیف زنانه بوده و هفتاد و دو گرم و پنجاه سانت هرویین که داخل دیوارهای منزل بوده است و یک عدد پایپ و استعمال هرویین را به متهم تفهیم نموده است، متهم در دفاع اظهار می‌دارد « 27 گرم هرویین که داخل کیف زنانه پیدا شده است و 72 گرم و 50 سانت هرویین که داخل دیوارهای منزل بوده است که (و) یک عدد پایپ مال خودم می‌باشد هرویین (را) سه ماه پیش ترک کرده‌ام سه روز (استکه) دوباره می‌کشیدم (ص9) متهم تحت قرار بازداشت موقت، به زندان معرفی شده و پاسخ آزمایش مواد مکشوفه به شرح برگ‌های 14 و 15 پرونده ضمیمه و ماهیت مواد مکشوفه هرویین اعلام شده است. برگ انگشت‌نگاری متهم ضمیمه پرونده شده است که وی دارای سه فقره سابقه مرتبط می‌باشد (ص18) متهم در جلسه اخذ آخرین دفاع در مورخ ۱۳۹۲/7/30 در دادسرا اظهار نموده « من این جنس که داخل کیف زنانه بوده خودم گذاشته بودم و مال من بوده و قبول دارم ولی باقی موادی که داخل دیوارها جاساز بوده مال من نبوده و من هیچ اطلاعی نداشتم و به خاطر اینکه تحت فشار ماموران من را گذاشتند بازپرسی اولی همه مواد را گردن گرفتم ولی در صورتی که 27 گرم از این مواد مال من بوده است و پایپ هم مال خودم بوده است و دوا می‌کشیدم» (ص28) وی در مواجهه حضوری با مامور کاشف نیز اظهارات اخیر خود را تکرار و اضافه نموده « من مواد خود را از ف. ک. می‌گرفتم و هر دفعه یکصد گرم هرویین جهت مصرف خودم می‌گرفتم و یک ماه و خورده‌ای خودم مصرف می‌کردم و من ترک کرده بودم و حدود 10 روز بود می‌کشیدم (ص22) دادیار در خصوص اتهامات موصوف قرار مجرمیت و در خصوص اتهام تهیه و توزیع مواد مخدر قرار منع تعقیب صادر که پس از موافقت معاون دادستان کیفرخواست تنظیم و پرونده را به دادگاه ارسال کرده است. در این مرحله ابتدا متهم، آقای م. س. وکیل پایه 2 دادگستری را به وکالت تعیین و سپس با تقدیم لایحه‌ای وی را عزل نموده و متعاقب آن آقای ح. ک. با تقدیم وکالتنامه و ابطال تمبر وکالتی اعلام قبول دفاع از متهم نموده است دادگاه بدوا به جهت اینکه در صورت‌جلسه مواد علاوه بر درج کشف 27 گرم هرویین در کیف زنانه و 72/50 گرم در دو قسمت دیوار حیاط منزل، 72 گرم در داخل دیوار پشت بام منزل درج گردیده درحالیکه در کیفرخواست تنها 99/50 گرم هرویین درج شده موضوع را مبهم دانسته و پرونده را جهت رفع نقض به دادسرا عودت داده است. دادیار پس از تحقیق از احدی از مامورین کاشف طی شرحی میزان مواد را همان 99/50 گرم اعلام و پرونده را به دادگاه ارسال کرده است. دادگاه با حضور نماینده دادستان، متهم و وکیل مدافع وی تشکیل جلسه داده و به موضوع رسیدگی کرده و متهم همان اظهارات پایان خود در دادسرا را تکرار کرده و اظهارات اولیه خود نزد مامورین و دادیار دادسرا را ناشی از فشار مامورین اعلام کرده است و اظهار نموده به خاطر تهدیدهای مامورین در منزلمان این حرف‌ها را زدم چون ترسیده بودم و به بازپرس هم این حرف‌ها را زدم قبول دارم که این متن ها را نوشته‌ام به خاطر استعمال مواد تو حال طبیعی نبودم و همه مواد را گردن گرفتم وگرنه مادرم به خطر می‌افتاد چون مقداری از مواد داخل کیف مادرم بود و آن 72/5 گرم هرویین مال من نبود. دادگاه از وی سوال کرده. با توجه به اینکه شما در صفحه 22 نوشته‌اید من مواد خود را از ف. ک. می‌گرفتم و هر دفعه 100 گرم هرویین جهت مصرف خودم می‌گرفتم چه می‌گویید؟ وی پاسخ داده، من این حرف‌ها را قبول ندارم و در حال طبیعی نبودم که قبول کردم داشتم دیوانه می‌شدم و ترسیده بودم، قبول دارم که نوشته‌ام هر دفعه 100 گرم می‌خریدم، وکیل متهم نیز در راستای اظهارات موکلش از وی با تقدیم لایحه و بیان دفاعیات حضوری دفاع کرده است. وی در دفاع از موکل اظهار نموده: مامورین دق الباب کرده‌اند که موکل به سبب هراس مواد را در کیف مادر خود گذاشته لذا چون خانم گ. (مادر متهم) تهدید شده موکل از فرط نگرانی دچار حواس‌پرتی شده لذا همه را چشم بسته پذیرفته است. دادگاه با اخذ آخرین دفاع از متهم و با اعلام ختم رسیدگی با عنایت به گزارش مامورین و صورت‌جلسه کشف مواد، برگ توزین مواد و اقرار صریح متهم (در مراحل اولیه تحقیق در دادسرا) و دفاعیات بلاوجه وی (در مراحل بعدی) و سابقه قبلی متهم بزهکاری وی را محرز دانسته و مستندا به بند 6 ماده 8 و بند 2 ماده 19 و ماده 20 قانون مبارزه با مواد مخدر و اصلاحیات آن متهم را به اعدام و مصادره اموال ناشی از جرم از باب حمل و نگهداری مواد و پرداخت ده میلیون ریال جزای نقدی و تحمل 74 ضربه شلاق از باب استعمال و ضبط پایپ و پرداخت پانصد هزار ریال جزای نقدی از باب حمل و نگهداری پایپ محکوم نموده است رای صادره به وکیل محکوم‌علیه ابلاغ شده و طی لایحه‌ای نسبت به آن اعتراض نموده است. وکیل در لایحه اعتراضیه به نوعی سعی در تعلق مواد مکشوفه در دیوار منزل را به مستاجر سابق منزل نموده که هنگام شور بررسی خواهد شد. پرونده به دفتر دیوان عالی کشور ارسال و به این شعبه ارجاع گردیده است. هییت شعبه در تاریخ بالا تشکیل گردید پس از قرایت گزارش آقای علی علیا عضو ممیز و اوراق پرونده و نظریه کتبی آقای مهرداد حبیبی دادیار دیوان عالی کشور اجمالا مبنی بر نقض دادنامه شماره 9409973640900204 تجدیدنظرخواسته مشاوره نموده چنین رای می‌دهد: ## رای شعبه دیوان عالی کشور در خصوص اعتراضی آقای ح. ک. از سوی آقای م. گ.ر. نسبت به دادنامه شماره 9409973640900204 مورخ 1394/2/28 صادره از شعبه انقلاب شهرستان ل. که محکوم‌علیه به اتهام حمل و نگهداری 99/50 گرم هرویین به اعدام محکوم گردیده است هر چند بر اساس مجرمیت مشارالیه و تعلق مواد مکشوفه به وی تردید وجود ندارد و دفاعیات وکیل در این خصوص موثر نیست و مع الوصف از آنجاییکه مقدار مواد مخدر کمتر از 100 گرم بوده و متهم موفق به توزیع یا فروش آن نگردیده و از حیث وجود سابقه نیز دادنامه شماره 89/959 – ۱۳۸۹/10/22 که دلالت بر محکومیت مشارالیه به جهت نگهداری دو گرم هرویین دارد را نمی‌توان سابقه تلقی و خروج از گستره تبصره یک ماده 8 را استنتاج کرد زیرا تکرار مذکور در ماده 9 قانون اصلاح قانون مبارزه با مواد مخدر شامل بندهای 1 تا 5 ماده 8 بوده و نسبت به بند 6 ماده مرقوم خروج موضوعی دارد و از این حیث صدور حکم اعدام برای متهم منطبق با قانون نبوده و به همین لحاظ با وارد دانستن فرجام‌خواهی مستندا به بند 4 شق «ب» ماده 469 قانون آیین دادرسی کیفری مصوب چهارم اسفند ماه 1392 و اصلاحیه بعدی آن ضمن نقض رای فرجام‌خواسته رسیدگی مجدد پرونده را به شعبه هم‌عرض دادگاه صادرکننده رای محول می‌نماید. رییس و عضو معاون شعبه 46 دیوان عالی کشور دکتر علی اصغر جمالو - علی علیا فهرست خلاصه جریان پرونده شعبه دیوان عالی کشور نقد رای