حل اختلاف در صلاحیت دادگاه عمومی و اداره تامین اجتماعی

## رای خلاصه جریان پرونده آقای الف.ش. دادخواستی به طرفیت موسسه مسافربری الف. با مدیریت آقای ح.ک. و سازمان تامین اجتماعی شهرستان ارومیه به خواسته صدور حکم به الزام خوانده ردیف اول به پرداخت حق بیمه سال های 1369 و 1370 و الزام خوانده ردیف دوم به قبول آن و درج در سوابق، به محاکم عمومی آن شهرستان تقدیم نموده است. پرونده به شعبه 5 دادگاه عمومی آن شهرستان ارجاع شده است. خواهان در توضیح مورد خواسته اظهارداشته: در سال های مذکور به عنوان راننده پایه یک در آن موسسه رانندگی می کرده و حق بیمه خود را بصورت دستی به کارفرما یعنی خوانده ردیف اول پرداخت کرده و ایشان مکلف بوده آن را به سازمان تامین اجتماعی بپردازد، ولی در این مورد اقدام نکرده است. خوانده ردیف اول در جلسه دادگاه حاضر بوده و در لایحه خود اظهارداشته: اینجانب یکی از سهام داران جزء موسسه بوده ام و نقشی در امور مربوطه نداشته و وجهی بابت حق بیمه به اینجانب پرداخت نشده است و نه مدیر و نه کارفرما و نه مسیول امورمالی موسسه بوده ام. متعاقبا دادگاه به شرح دادنامه شماره 500397 مورخ 14/5/93 و با استناد رای وحدت رویه شماره 720 - 3/3/90 هیات عمومی دیوان عالی کشور و مواد 30 ،36 ،39 و 40 قانون تامین اجتماعی موضوع را در صلاحیت کمیته های اختصاصی رسیدگی به ادعای سوابق مستقر در سازمان تامین اجتماعی صادر و با صدور قرار عدم صلاحیت به اعتبار صلاحیت مرجع مذکور پرونده را جهت تعیین مرجع صالح به دیوان عالی کشور ارسال نموده است. با وصول پرونده به دیوان عالی کشور و ارجاع به این شعبه، هیات شعبه در تاریخ بالا تشکیل گردید. پس از قرایت گزارش آقای موحدی عضو ممیز و ملاحظه اوراق پرونده و نظریه کتبی آقای لشکری دادیار دیوان عالی کشور اجمالا مبنی بر( اتخاذ تصمیم شایسته قانونی مورد تقاضا می باشد.) در خصوص دادنامه شماره 500397 مشاوره نموده، چنین رای می دهد: ## رای شعبه دیوان عالی کشور به تکلیف مقرر در رای وحدت رویه شماره 720 مورخ 3/3/90 هیات عمومی دیوان عالی کشور و تعیین صلاحیت واحد تامین اجتماعی مربوطه در شهرستان ارومیه، ادامه رسیدگی به آن مرجع محول می گردد. اعضای معاون شعبه 40 دیوان عالی کشور موحدی - بارانی فهرست خلاصه جریان پرونده شعبه دیوان عالی کشور نقد رای