مرخصی استحقاقی و ساعات کار پرتوکاران تا زمان اجرای قانون مدیریت خدمات کشوری

## رای شعبه دیوان عدالت اداری در خصوص دادخواست شاکی دایر بر صدور حکم بر الزام طرف شکایت به اعطای مرخصی اجباری پرتوکاران موضوع بند 2 ماده 20 قانون حفاظت در برابر اشعه مصوب 1368، با توضیح اینکه در طول خدمت با اشعه فعالیت داشته است و دستگاه متبوع از احتساب آن خودداری نموده است، با توجه به محتویات پرونده و مفاد لایحه دفاعیه مشتکی عنه به شماره ... مبنی بر اینکه بندهای 1 و2 ماده 20 قانون مذکور نسبت به افرادی که به طور مستمر به کار با اشعه اشتغال دارند، کاهش ساعات کار تا میزان 25% منظور نموده، یعنی سایر کارکنان ماهانه 175 ساعت ولی پرتوکاران 132 ساعت اشتغال داشته‌اند و ایام مرخصی اجباری نیز در کاهش ساعات کار هفتگی لحاظ گردیده است. علیهذا با عنایت بر اینکه کاهش ساعات کار هفتگی و افزایش میزان مرخصی استحقاقی سالیانه تا یک ماه در سال برای مدت اشتغال به کار با اشعه هر کدام عنوان مستقلی بوده و به طور جداگانه در بندهای 1 و2 پیش بینی گردیده و دو مقوله متفاوت هستند، استدلال مذکور در لایحه دفاعیه توجیه قانونی ندارد؛ شکایت وارد تشخیص و به استناد مواد 7 و14 قانون دیوان عدالت اداری مصوب 1385 و بند 2 ماده 20 قانون صدرالذکر، حکم بر الزام طرف شکایت به اعطای مرخصی مذکور از تاریخ استحقاق تا اجرایی شدن قانون مدیریت خدمات کشوری (1/1/88) صادر و اعلام می‌گردد. اما نسبت به بعد از تاریخ یاد شده به لحاظ اینکه در ماده 68 قانون مدیریت خدمات کشوری، مزایای خاص دیگری منظور گردیده و به موجب ماده 127 آن کلیه قوانین مغایر لغو گردیده است، شکایت غیر وارد تشخیص و حکم به رد آن صادر و اعلام می‌گردد. رای صادره قطعی است. رییس شعبه 4 دیوان عدالت اداری مستشار شعبه موسوی کریمی فهرست شعبه دیوان عدالت اداری نقد رای