حدود صلاحیت دادگاه محل اقامت زوجه

## رای شعبه دیوان عالی کشور شماره پرونده : 9409988736801166 شماره دادنامه : 9509970909500510 شعبه : شعبه چهلم دیوان عالی کشور تاریخ : 1395/04/02-09:15 قاضی : علی اکبری قاضی : عبدالمحمد خالصی خلاصه جریان پرونده خانم پ. ز. دادخواستی به طرفیت آقای پ. ن. به خواسته استرداد جهیزیه و طلاجات مقوم به سیصد و پنجاه میلیون ریال تقدیم دادگستری کامیاران نموده که به شعبه سوم دادگاه حقوقی ارجاع و آن شعبه طی دادنامه شماره 1593-94/12/22 با این استدلال که محل اقامت خوانده حوزه قضایی کرمانشاه می‌باشد به استناد ماده 11 قانون آیین دادرسی مدنی قرار عدم صلاحیت به صلاحیت دادگاه‌های شهرستان مذکور صادر کرده است پس از ارسال پرونده به دادگستری شهرستان اخیرالذکر و ارجاع آن به شعبه بیستم دادگاه خانواده آن شعبه نیز طی دادنامه شماره 73-95/1/26 با این استدلال که محل اقامت زوجه در دادخواست تقدیمی شهرستان کامیاران می‌باشد به استناد ماده 12 قانون حکایت خانواده رسیدگی به موضوع را در صلاحیت محل اقامت زوجه دانسته و چون دعوی خود را ابتدا در آن شهرستان اقامه نموده است قرار عدم صلاحیت به صلاحیت شهرستان اخیرالذکر صادر کرده است و به لحاظ حدوث اختلاف پرونده به دیوان عالی کشور ارسال و به این شعبه ارجاع شده است. هیات شعبه در تاریخ بالا تشکیل گردید. پس از قرایت گزارش آقای علی اکبری عضو ممیز و ملاحظه اوراق پرونده درخصوص حل اختلاف در صلاحیت مشاوره نموده چنین رای می دهد: رای شعبه منطوق صریح ماده 12 قانون حمایت خانواده زوجه را در مطالبه اموال منقول مخیر به اقامه دعوی در دادگاه محل اقامت خوانده یا محل سکونت خود نموده است و خواهان با اختیار حاصله از ماده مذکور ابتدا به دادگاه محل سکونت خود که کامیاران باشد مراجعه کرده است و با مراجعه ایشان صلاحیت به دادگاه شهرستان مذکور ایجاد شده است و صدور قرار عدم صلاحیت منطبق با قانونی نمی‌باشد لذا در اجرای تبصره ماده 27 قانون آیین دادرسی دادگاه‌های عمومی و انقلاب در امور مدنی با اعلام صلاحیت دادگاه‌های شهرستان یاد شده حل اختلاف می‌گردد. /ل شعبه 40 دیوان عالی کشور رییس: عبدالمحمد خالصی عضو معاون: علی اکبری فهرست شعبه دیوان عالی کشور نقد رای