## رای خلاصه جریان پرونده آقایان م. و الف. هر دو ج. به موجب بخشی از رای شماره 1046 -94/8/12 شعبه 101 دادگاه کیفری 2 شهرستان س. به اتهام اخلال در نظم عمومی و توهین و تمرد نسبت به مامورین در حین انجام وظیفه، هر یک به تحمل یک سال حبس تعزیری و 74 ضربه شلاق بابت مورد اول و تحمل 74 ضربه شلاق بابت مورد دوم و نیز تحمل یک سال حبس از حیث مورد سوم محکوم شده اند و متعاقب تجدیدنظرخواهی محکومین شعبه دوم دادگاه تجدیدنظر استان مرکزی طی دادنامه شماره 700277 -95/4/14 ضمن نقض دادنامه تجدیدنظر خواسته در قسمت راجع به مجازات بزه اخلال در نظم و اعلام برایت محکومین در این قسمت رای معترض عنه را در سایر بخشها تایید و ابرام نموده است. درخواست اعاده دادرسی محکومین قبلا طی دادنامه شماره 1005 - 95/5/30 این شعبه مردود اعلام شده است. مجددا نامبردگان با تقدیم لایحه ای به پیوست تصاویر مصدق آراء صادره و مستندات قبلی و ایضا چند فقره اقرار نامه رسمی از مامورین مبنی بر اینکه مامورین مذکور بموجب آن اعلام کرده اند صورتجلسه تنظیمی علیه محکومین را اشتباها امضاء و نام خود را در آن درج نموده اند و محکومین مرتکب بزه موضوع آن نشده اند، از دیوان عالی کشور تقاضای تجویز اعاده دادرسی نموده که جهت رسیدگی به این شعبه ارجاع و اینک حسب الارجاع تحت نظر قرار دارد. هیات شعبه در تاریخ بالا تشکیل گردید پس از قرایت گزارش آقای محمد سلیمانی عضو ممیز و ملاحظه اوراق پرونده و نظریه کتبی آقای فریبرز لشکری دادیار دیوان عالی کشور اجمالا مبنی بر : با توجه به عدم انطباق در خواست با موارد قانونی اعاده دادرسی به رد آن اعلام نظر می شود در خصوص دادنامه شماره 700277 - 95/4/14 شعبه دوم دادگاه تجدیدنظر استان مرکزی مشاوره نموده چنین رای می دهد : ## رای شعبه دیوان عالی کشور درخواست مجدد اعاده دادرسی آقایان م. و الف. هر دو ج.، نسبت به دادنامه شماره 700277 -95/4/14 صادره از شعبه دوم دادگاه تجدیدنظر استان مرکزی، کماکان متکی به دلیل و مدرک جدید و موثری که پذیرش آن را اقتضاء نماید نیست. مطالب و موارد ابرازی از طرف مستدعیان اعاده دادرسی، نوعا بیان و تکرار دفاعیات ماهوی بوده و قبلا نیز مطرح بوده است. استناد و تمسک متقاضیان به چند فقره اقرار نامه مامورین که بموجب آن اعلام نموده اند امضاء صورتجلسه صحنه جرم توسط آنان اشتباه بوده است، غیر موجه می باشد. زیرا: اقرار نامه های مورد استناد متقاضیان دو فرض را محتمل می نماید. اول اینکه اگر اقدام مامورین در تنظیم گزارش اشتباه بوده، مامورین مذکور مرتکب مسامحه در انجام وظیفه شده که استناد به آن مستلزم اثبات آن در مرجع تخلفات اداری و انتظامی است. فرض دوم اینکه، متقاضیان با مامورین، تبانی برای خلاصی آنان از مجازات ( با توسل به اقرار نامه های تنظیمی ) نموده باشند که مورد اخیر نیز دلیل موجه برای اعاده دادرسی تلقی نمی گردد. لذا با توجه به مراتب درخواست مطروحه با هیچیک از شقوق ماده 474 قانون آیین دادرسی کیفری انطباق ندارد لذا پذیرفته نمی شود. شعبه سی و ششم دیوانعالی کشور - رییس و مستشاران ابراهیم بهنام اصل - فتوت نصیری سواد کوهی - محمد سلیمانی فهرست خلاصه جریان پرونده شعبه دیوان عالی کشور نقد رای