## رای شعبه دیوان عالی کشور
شماره پرونده : 9109983410900642 شماره دادنامه : 9509970925201738 شعبه : شعبه سی و هفتم دیوان عالی کشور تاریخ : 1395/05/11-12:31 قاضی : محمدرضا خسروی سهل آبادی قاضی : سیدعباس بلادی
خلاصه جریان پرونده
آقای م. ن. دادخواستی بطرفیت آقای م. ن. ( پدر خود ) بخواسته مطالبه نفقه از حیث افزایش هزینه های خوراک و پوشاک و تحصیل فرزندان را به دادگستری شهرستان کرمان تقدیم داشته است که در تاریخ 1391/6/16 پرونده به شعبه نهم دادگاه عمومی آن شهرستان ارجاع شده است ( صفحه 7 ) و این شعبه نیز پس از رسیدگیهای لازم سرانجام بموجب رای شماره 01169 -1391/10/10 با توجه به محل اقامت خوانده که شهرستان شیراز می باشد قرار عدم صلاحیت بشایستگی دادگاه خانواده شیراز صادر کرده است . ( صفحه 20 ) پرونده به شعبه هشتم دادگاه خانواده شهرستان شیراز ارجاع گردیده و این شعبه نیز پس از رسیدگیهای مقتضی سرانجام با صدور قرار رسیدگی توامان به پرونده های مربوطه ( صفحه 34 ) که حاکی از طرح دعوی خانمها ن. نادر نژاد و م. ن. علیه آقای م. ن. بخواسته افزایش نفقه می باشد . سرانجام بموجب دادنامه شماره 01343 - 1392/10/19 حکم بنفع خواهانها ( آقای م. ن. و خانمها ن. ن. و م. ن. ) صادر کرده است ( صفحه 62 ) در این رای نام آقای م. ن. در صدر دادنامه به عنوان یکی از خواهانها ذکر گردیده لکن در مورد دادخواست شخص او اظهار نظری نشده است . نسبت به این رای درخواست تجدید نظر شده است ( صفحه 83 ) که پرونده در شعبه ششم دادگاه تجدید نظر فارس مطرح گردیده و بموجب رای شماره 0727 - 1393/7/23 رسیدگی دادگاه بدوی را خارج از خواسته خواهان دانسته و با نقض آن پرونده را جهت اتخاذ تصمیم در محدود خواسته خواهان به دادگاه اعاده کرده است ( صفحه 94 ) مجددا پرونده در همان شعبه هشتم دادگاه عمومی مطرح گردیده و این دادگاه نیز بموجب رای شماره 04001470 - 1393/9/19 حکم بنفع خواهانها صادر کرده است ( صفحه 95 ) نسبت به این رای نیز اعتراض بعمل آمده است ( صفحه 110 )که پس از تجدید نظر خواهی پرونده در شعبه ششم دادگاه تجدید نظر استان فارس مورد رسیدگی قرار گرفته و این دادگاه سرانجام بموجب رای شماره 00353 - 1395/3/26 به استناد به ماده 7 قانون حمایت خانواده سال 1353 دادگاه کرمان را صالح برسیدگی دانسته و با نقض رای صادره قرار عدم صلاحیت بشایستگی دادگاه حقوقی ( خانواده ) کرمان صادر کرده و پرونده را جهت حل اختلاف به دیوان عالی کشور ارسال داشته که رسیدگی به این شعبه ارجاع شده است .هیات شعبه در تاریخ بالا تشکیل گردید پس از قرایت گزارش آقای سید عباس بلادی عضو ممیز و ملاحظه اوراق پرونده در خصوص حل اختلاف در صلاحیت مشاوره نموده چنین رای می دهد :
رای شعبه
در خصوص پیدایش اختلاف در صلاحیت بین شعبه ششم دادگاه تجدید نظر استان فارس با شعبه نهم محاکم حقوقی کرمان قطع نظر از اینکه آیا قرار عدم صلاحیت صادره از سوی دادگاه خانواده کرمان صحیح بوده است یا خیر . اصولا با عنایت به اینکه پس از صدور قرار عدم صلاحیت مذکور ( صفحه 20 ) پرونده به شعبه هشتم دادگاه عمومی ( خانواده ) شهرستان شیراز ارجاع گردیده است و حسب ظاهر طرفین نیز به این امر اعتراض ننموده اند و دادگاه خانواده شیراز با پذیرش صلاحیت خویش قرار رسیدگی توامان پرونده های مطروحه را صادر کرده است ( صفحه 34 ) و پس از ارجاع امر بکارشناس حکم محکومیت خوانده را نیز صادر کرده است ( صفحه 62 )که پس از تجدید نظر خواهی پرونده در شعبه ششم دادگاه تجدید نظر مطرح گردیده و این شعبه با پذیرش ضمنی صلاحیت خویش و نیز صلاحیت دادگاه بدوی رای دادگاه نخستین را نقض نموده و پرونده را جهت ادامه رسیدگی به همان دادگاه اعاده کرده است ( صفحه 94 )که دادگاه بدوی نیز بر این اساس مجددا حکم مقتضی صادر نموده است لذا نقض رای دادگاه نخستین و صدور قرار عدم صلاحیت در این مرحله از رسیدگی آن هم از سوی شعبه ششم دادگاه تجدید نظر استان فارس فاقد توجیه قانونی بوده و موجبات اطاله رسیدگی را فراهم می نماید و لذا بمستفاد از مواد 11 و 334 قانون آیین دادرسی مدنی با نقض قرار عدم صلاحیت صادره پرونده جهت ادامه رسیدگی ماهوی و اتخاذ تصمیم مقتضی به دادگاه تجدید نظر استان فارس اعاده می گردد .
شعبه سی و هفتم دیوان عالی کشوررییس : سید عباس بلادی عضو معاون : محمد رضا خسروی
فهرست
شعبه دیوان عالی کشور
نقد رای
صدور قرار عدم صلاحیت پس از پذیرش ابتدایی آن
۹۵۰۹۹۷۰۹۲۵۲۰۱۷۳۸ · ۱۳۹۵/۰۵/۱۱ · شعبه دیوان عالی کشور · انتقالی
چکیده: در صورتی که پس از صدور قرار عدم صلاحیت، دادگاه مرجوع الیه با پذیرش صلاحیت خود، حکم صادر کند و در مرحله تجدیدنظر نیز دادگاه با پذیرش ضمنی صلاحیت خود، به تجدیدنظرخواهی رسیدگی کند، پس از بازگشت پرونده به مرحله بدوی و تجدیدنظرخواهی مجدد، صدور قرار عدم صلاحیت دادگاه بدوی از ناحیه دادگاه تجدیدنظر، فاقد وجاهت قانونی و موجب اطاله دارسی است.