## رای دادگاه بدوی
پرونده کلاسه ۹۸۰۹۹۸۲۱۰۵۸۰۱۰۶۳ شعبه ۲ دادگاه کیفری یک *تصمیم نهایی شماره ۹۹۰۹۹۷۰۲۲۵۱۰۰۴۰۴
مرجع رسیدگی شعبه دوم دادگاه کیفری یک استان تهران به ریاست اقای م. ز. ب.
مستشار دادگاه: اقای ع. د.
مدعی العموم: دادسرای عمومی و انقلاب ناحیه ۲۷ جنایی تهران
شکات:۱. خانم گ. توشمالانی فرزند م. به نشانی *. س *
۲. ا. ق. ا. فرزند اقام به نشانی *
متهمین:۱.ح. ا. ن. زند ا. با وکالت م. ف. س. فرزند ا. *
۲. م. ا. ن. فرزند ا. به نشانی *
اتهام ها: ۱.قتل عمدی زن مسلمان ۲. مساعدت در استخلاص متهم از محاکم
بتاریخ ۹۹/۹/۱۷ در وقت فوق العاده شعبه دوم دادگاه کیفری یک استان تهران به تصدی امضای کنندگان ذیل تشکیل است. پرونده کلاسه فوق تحت نظر است. دادگاه از ملاحظه اوراق و محتویات پرونده ، ختم رسیدگی را اعلام و با استعانت از خداوند متعال ، به شرح ذیل مبادرت به صدور رای می نماید.
رای دادگاه
در خصوص اتهام اقای ح. ا. ن. فرزند ا. ع. با وکالت تسخیری اقای م. ف. س. دایر بر مباشرت در قتل عمدی مرحومه ص. ق. ا. ( همسرش ) موضوع کیفرخواست شماره ۹۹۱۰۴۳۲۱۰۳۰۰۰۱۳۱ مورخه ۹۹/۴/۲۸ دادسرای عمومی و انقلاب ناحیه ۲۷ تهران. اوراق و محتویات پرونده حکایت از ان دارد. که در تاریخ ۹۸/۹/۲۹ متهم مذکور ضمن تماس با مرکز اورژانس خبر از مسمومیت همسر خود می دهد که مامورین امدادی در منزل وی حاضر و اقدام به انتقال بیمار به بیمارستان نموده و پس از انجام اقدامات درمانی ، متاسفانه فوت می نماید. متهم نزد پزشک معالج و در اوراق اولیه تحقیق بیان داشته که همسرش از ناحیه شکم اظهار تالم می نموده که برای وی داروی گیاهی ( گل ساعتی ) از عطاری تهیه و پس از مصرف دچار مسمومیت شده است. تحقیقات مقدماتی ابتدایی معمول و برادر مرحومه مطالبی راجع به مشکوک بودن اقدامات و مطالب مطرح شده از سوی متهم بیان داشته که مورد بررسی و تحقیق مامورین واقع شده است. اشخاصی بعنوان مطلع احضار که مطالب مطرح شده از سوی انان دلالت بر سابقه قصد و اقدام متهم به قتل مرحومه را دارد. با تحقیق مجدد از متهم ، مشارالیه اقرار به ارتکاب جنایت می نماید. متهم به شرح اوراق تحقیق و دادرسی نقل به مضمون چنین اظهار مطلب کرده است.که … بدلیل اختلافاتی که با همسرم داشتم ، تصمیم به جدایی گرفته بودیم. از سوی دیگر با خانمی اشنا شده بودم و قصد ازدواج با وی را داشتم. همسرم در ایام عادت ماهانه در ناحیه شکم درد شدیدی پیدا می کرد. از یک عطاری مقداری قرص برنج خریداری کردم و انرا پودر کرده و داخل کپسول خالی ریختم. ان روز صبح همسرم زودتر از من از خواب بیدار شده بود و من در پذیرایی دراز کشیده بودم.از من راجع به اینکه قرار بود برای او گل ساعتی ( داروی گیاهی ) بخرم سوال کرد که گفتم تهیه کردم و به او محل قرار دادن ان را ( قرص برنج ) گفتم و ایشان برداشت و خورد. پس از مصرف ، از کار خود پشیمان شدم و چون از دهانش بوی بد می امد به همین بهانه از او خواستم تا سعی کند هرچه را خورده بالا بیاورد. ( استفراغ کند ) که می گفت نیازی نیست و حالم خوب است. ولی من اصرار کردم و خودم او را به دستشویی بردم و انگشت داخل گلوی وی کردم که مقداری بالا اورد و بعد به داروخانه رفتم تا دارویی برای ایجاد تهوع تهیه کنم که موفق نشدم و بعد به منزل مراجعه کردم و با اورژانس تماس گرفتم و او را به بیمارستان بردیم … . متهم در محضر دادگاه نیز به ارتکاب رفتار منتهی به قتل مرحومه ( تهیه قرص برنج و وانمود کردن داروی مناسب با بیماری و درد و توصیه به مصرف ان به مرحومه ) اقرار صریح دارد. تنها ادعای متهم به فقدان سابقه قصد و عمده دفاع وکیل محترم ایشان نیز در محضر دادگاه به مشکوک بودن علت فوت مرحومه و همچنین احتمال خودکشی مرحومه با استناد به اظهارات ا. از دوستان وی معطوف گردیده است. دادگاه نظر به مراتب و با عنایت به محتویات پرونده و با لحاظ این امر که اولا: هرچند متهم مدعی فقدان قصد قبلی بر ارتکاب جنایت شده است ، ولکن نتیجه حاصل از تحقیقات و دادرسی دلالت بر بی اعتباری و کذب بودن چنین ادعایی را دارد. چه انکه الف ) : بر خلاف ادعای متهم ، مسبوق بودن ارتکاب جنایت به قصد و تصمیم قبلی یا عدم ان ، تاثیری در ماهیت جنایت ارتکابی ندارد. بعبارت دیگر مستنبط از مقررات مواد راجع به جنایت عمدی ( ماده ۲۹۰ قانون مجازات اسلامی و بندهای چهارگانه ان ) ارتکاب جنایت با تصمیم قبلی ( سبق تصمیم ) یا عدم ان ، موجب تغییر و خروج ماهیت جنایت از عمدی به غیر ان نمی گردد. بعبارت دیگر ، هرچند بندهای ب و پ و ث ماده ۲۹۰ قانون مجازات اسلامی ، ناظر بر حالتی است.که مرتکب قصد قبلی جنایت واقع شده بر مجنی علیه را نداشته است ، ولکن با این وصف و با فراهم بودن شرایط مقرر در این بندها ، انچه مسلم است.انست که از نظر قانونگذار ، حالات پیش بینی شده در این بندها نیز ناظر بر جنایت عمدی است.و فقدان قصد قبلی موجب تغییر ماهیت جنایت ( از عمدی به غیر ان ) نشده است. ب ) : مطابق با اظهارات مطلعین که متهم در محضر دادگاه نیز اظهارات انان را تصدیق نموده است ، متهم سابقا با بازگردن جریان گاز منزل یا تلاش برای یافتن و استخدام شخصی بمنظور تصادف با همسرش ، سعی در ارتکاب جنایت داشته است.ج ) : متهم چند مدت قبل از تحقق جنایت ، اقدام به تهیه و تدارک وسیله ارتکاب جنایت ( قرص برنج و پودر کردن ان و ریختن در کپسول مخصوص مصرف دارو ) نموده است. لذا همه این موارد دلالت بر سابقه تصمیم و قصد ارتکاب جنایت از ناحیه متهم دارد. ثانیا: اینکه وکیل محترم متهم مدعی احتمال خودکشی مرحوم یا مجهول بودن علت فوت شده نیز ، ناصواب است. چه انکه الف ) : مطابق با نظریه پزشکی قانونی ، علت فوت مرحوم صراحتا مصرف قرص برنج ( فسفید الومینیوم ) تعیین و اعلام شده است. ب ) : اظهارات پزشک معالج مرحوم مبنی بر مصرف داروی گل ساعتی ، مستند به اظهارات و ادعای اولیه متهم در زمان بستری مرحوم می باشد. و نه مستند به بررسی و انجام ازمایش. بعبارت دیگر مشارالیه انچه را بیان کرده براساس اظهارات همراه بیمار ( متهم ) و بمنظور بررسی علت مسمومیت و سعی در درمان مناسب با علت اعلامی بوده است. ج ) : انچه که احد از دوستان مرحومه ( خانم م. س. ) به شرح اوراق تحقیق ( مضبوط در صفحات ۲۹ و ۳۰ پرونده ) راجع به قصد خودکشی مرحومه بیان داشته ، دلالت صریح بر این امر دارد. که مرحومه صرفا راجع به نحوه یا شیوه های خودکشی از وی سوال می نموده و در اخر نیز به مزاح و شوخی بودن مطالب خود اذعان نموده است.ج ) : اینکه وکیل محترم مدعی شده که مصرف ماده مسموم کننده ی دیگری توسط مرحومه ( مرگ موش ) غیر از قرص برنج تهیه شده از سوی متهم محتمل است.نیز صحیح نمی باشد. چه انکه همانطور که به نقل از متهم در محضر دادگاه بیان شد ، متهم صراحتا اقرار و اذعان دارد. که قرص برنج را در کنار سایر داروها روی میز اشپزخانه قرار داده بوده و زمانیکه مرحومه از وی راجع به تهیه داروی گیاهی مناسب برای درد شکم وی سوال می کند ، ایشان همان کپسولهای حاوی قرص برنج را به وی معرفی و راهنمایی به مصرف می کند. در نتیجه مسلم است.که مرحومه همان ماده مسموم کننده ای را مصرف کرده که متهم تهیه و توصیه به مصرف ان کرده بوده است.و خاصه انکه نظریه پزشکی قانونی نیز مثبت همین امر می باشد. لذا بنا به مراتب و عنایت به شکایت و تقاضای اولیای دم مرحومه ، گزارش مامورین انتظامی ، نظریه پزشکی قانونی ، اظهارات مطلعین و شهود ، اقاریر صریح و مکرر و مطابق با واقع متهم در مرحله تحقیقات مقدماتی و دادرسی ، بازساری صحنه جنایت و عنایت به جمیع اوراق و محتویات پرونده ، ضمن احراز وقوع بزه قتل عمدی مرحومه ص. ق. ا. و انتساب ان به متهم ، مستندا به بند الف ماده ۲۹۰ و مواد ۳۰۱ و ۳۴۷ و ۳۴۸ و ۳۸۱ و ۳۸۲ و ۴۱۷ قانون مجازات اسلامی مصوب ۱۳۹۲ ، متهم اقای ح. ا. ن. فرزند ا. ع. را از حیث مباشرت در ارتکاب بزه قتل عمدی مرحومه ص. ق. ا. به یکبار قصاص نفس از طریق دار اویختگی با دریافت نصف دیه کامل بعنوان فاضل دیه قبل از اجرا ( که پرداخت ان بر عهده اولیای دم مرحومه می باشد. ) و استیذان از مقام رهبری یا نماینده ایشان در حق اولیای دم ان مرحومه محکوم می نماید. اما در خصوص اتهام اقای م. ا. ن. فرزند ا. ع. دایر بر تلاش برای خلاصی متهم ( ردیف اول ) از محاکمه و مجازات ، موضوع کیفرخواست مذکور ، دادگاه نظر به محتویات پرونده و تحقیقات معموله و با عنایت به اینکه اولا: متهم در مرحله تحقیقات مقدماتی و دادرسی منکر ارتکاب بزه مذکور می باشد. ثانیا: انچه مبنای احراز وقوع بزه و توجه ان به متهم از ناحیه دادسرای محترم واقع شده ، اظهارات خانم م. ا. می باشد. که از ملاحظه و مداقه در اظهارات ایشان ، اقدام یا سعی و تلاش متهم در خلاصی متهم دیگر از محاکمه و مجازات استنباط و احراز نمی گردد. چه انکه انچه خانم م. ا. بیان داشته انست که متهم مذکور متعاقب ملاقات وی ( انهم قبل از اقرار برادرش به ارتکاب جنایت ) از وی خواسته تا راجع به سابقه دوستی و قصد ازدواج با برادرش مطلبی نزد دیگران یا مامورین بیان نکند که در فرض صحت ، این امر ارتباطی با جنایت ارتکابی توسط متهم ردیف اول نداشته است. لذا بنا به مراتب و بلحاظ عدم احراز وقوع بزه و مستندا به ماده ۴ قانون ایین دادرسی دادرسی کیفری ، حکم بر برایت مشارالیه از این حیث صادر و اعلام میگردد. رای صادره حضوری و ظرف مهلت بیست پس از ابلاغ قابل فرجامخواهی در دیوان محترم عالی کشور می باشد.
رییس شعبه دوم دادگاه کیفری یک استان تهران مستشارشعبه دوم دادگاه کیفری یک استان تهران
م. ز. ب. ع. دلداری
فهرست
دادگاه بدوی
نقد رای
عدم تاثیر تصمیم قبلی در ماهیت جنایت
۹۹۰۹۹۷۰۲۲۵۱۰۰۴۰۴ · ۱۳۹۹/۰۹/۱۸ · دادگاه بدوی · ۲ دادگاه کیفری یک مجتمع دادگاههای کیفری ۱ تهران ( ۷۱ دادگاه کیفری استان سابق)
چکیده: ارتکاب جنایت با تصمیم قبلی ( سبق تصمیم ) یا عدم ان ، موجب تغییر و خروج ماهیت جنایت از عمدی به غیر ان نمی گردد.