## رای دادگاه بدوی در خصوص دعوی ف.س. به طرفیت آقای الف.د. به خواسته مطالبه نفقه فرزند مشترک با جلب نظر کارشناس مقوم به3010000 ریال بااحتساب خسارات دادرسی بدین توضیح که خواهان با تقدیم دادخواست منعکس در پرونده مدعی شده است که خوانده همسر سابق من است طی طلاق نامه مدرکیه طلاق گرفتم و فرزند نزد من است ولی مشارالیه از پرداخت نفقه فرزند امتناع می نماید لذا تقاضای صدور حکم به شرح خواسته را دارم خوانده در پاسخ اظهار داشت که طی سند رسمی وکالت شماره 18303-6/12/92 حضانت فرزند را مشروط به اینکه نفقه به عهده وی باشد به وی دادم و من تکلیفی برای پرداخت ندارم ولی قبل از وکالت نفقه را پرداخت کردم که تقاضای استعلام بانکی از حساب خوانده را دارم خواهان در پاسخ اظهار داشت که خیر وکالت را من امضاء نکردم و صرفا خودش امضاء نموده است لذا تقاضای صدور حکم دارم دادگاه نیز برای برآورد میزان نفقه موضوع را به کارشناس ارجاع نموده است که کارشناس میزان نفقه ماهانه و مجموع پرداختی های خوانده را برآورد و محاسبه نموده است که نظریه با وصف ابلاغ مصون از اعتراض باقی مانده است دادگاه با توجه به مراتب مرقوم نظربه اینکه سند رسمی وکالت نامه مدرکیه خوانده در واقع یک توافق بوده است که یک طرف آن توافق را تایید و امضاء ننموده است لذا استفاده سند علیه وی وجاهت ندارد چون توافق و تعهد خویش را امضاء و تایید ننموده است لذا صرف نظر از بخش های خصوصی دیگر در پیرامون سند حداقل از این حیث قابلیت استعمال و استفاده را ندارد و ضمانت اجرایی علیه خواهان ایجاد نمی نماید لهذا ضمن رد دفاع خوانده از این حیث با عنایت به اینکه پرداخت نفقه تکلیفی است به عهده پدر و با توجه به اینکه زمان مطالبه زمان طلاق تلقی می شود ضمن کسر پرداختی خوانده مبلغ 4405000 ریال مستندا به مواد1206 قانون مدنی و 198-515-519-520 ق.آ.د.م. حکم به محکومیت خوانده به پرداخت 1835000 ریال تا زمان صدور رای به عنوان اصل خواسته و پرداخت مبلغ 000/350/4 ریال بابت ثبت نام مدرسه و پرداخت مبلغ 671000 ریال به عنوان هزینه دادرسی و پرداخت مبلغ 000/000/1 ریال حق الزحمه کارشناس در حق خواهان را صادر و اعلام می نماید رای صادره ظرف بیست روز از تاریخ ابلاغ قابل تجدیدنظرخواهی در دادگاه محترم تجدیدنظر استان تهران می باشد. رییس شعبه 7 دادگاه عمومی خانواده شهریار _ صادقی ## رای دادگاه تجدیدنظر استان در خصوص تجدیدنظر خواهی آقای الف.د. به طرفیت خانم ف.س. نسبت به دادنامه شماره 0561 مورخ 1393/2/19 شعبه هفتم دادگاه عمومی شهریار در پرونده کلاسه 01746 مبنی بر صدور حکم به محکومیت تجدیدنظر خواه به پرداخت نفقه فرزند مشترک با توجه به محتویات پرونده و ملاحظه لوایح طرفین اولا بر اساس ماده 1199 قانون مدنی پرداخت نفقه فرزند توسط پدر یک تکلیف شرعی و قانونی است و به واسطه قرارداد فی ما بین قابلیت اسقاط ندارد و پدر در هر شرایطی در صورت استحقاق فرزند و داشتن تمکین مالی نفقه فرزند خود را می بایست پرداخت نماید ثانیا با توجه به ماده 1206 قانون مدنی مطالبه نفقه فرزند ناظر به آینده است و نسبت به گذشته قابلیت مطالبه ندارد نظر به اینکه خواهان پرونده بدوی دادخواست خود را در تاریخ 1392/7/7 تقدیم دادگاه نموده لذا دادگاه می بایست پدر را از تاریخ مذکور مکلف به پرداخت نفقه فرزند مشترک می نموده این دادگاه با عنایت به مراتب مذکور رای صادره دادگاه بدوی را از تاریخ زمان طلاق (20/8/1391) لغایت 7/7/1392 ضمن قبول تجدیدنظرخواهی نقض کرده و محکومیت به پرداخت نفقه را از تاریخ 1392/7/7 لغایت آینده عینا با استناد ماده 358 قانون آیین دادرسی تایید می نماید. این رای قطعی است. رییس شعبه 24 دادگاه تجدیدنظر استان تهران مستشار دادگاه مرادی هرندی روحانی فهرست دادگاه بدوی دادگاه تجدیدنظر استان نقد رای