نشست قضایی درباره جریان اصل نسبی بودن قراردادها در قراداد انتقال مسیولیت مدنی

آیا وجود توافق بین دو شخص در خصوص انتقال مسیولیت، در ارتباط با ثالث قابل استناد است؟

قراردادهای حقوقی در باب انتقال مسیولیت مدنی در صورتی برخلاف قانون و نظم عمومی نباشد، معتبر و قابلیت استناد دارد؛ لیکن مسیولیت مدنی جبران خسارت ناشی از تقصیر عمدی قابل انتقال نیست و در ارتباط با ثالث قابلیت استناد ندارد. اکثریت با استناد به اصل نسبی بودن قراردادها، توافق مذکور را در ارتباط با زیان دیده قابل استناد ندانسته و معتقدند مطابق اصل مزبور، توافق مزبور نمی تواند توجیهی برای متاثر کردن زیان دیده باشد و از سوی دیگر تعهدات در حوزه مسیولیت مدنی آمره است و البته زیان دیده بر اساس قواعد مربوط به تعهد به نفع ثالث می تواند به توافق مربوطه استناد نماید. نتیجه رعایت اصل استصحاب آن است که گونه ای مسیولیت تضامنی به سود زیان دیده به وجود آید. قرارداد در فرض مطروحه در مقابل زیان دیده قابل استناد است و حتی در بند ب ماده ۲۱ شرایط عمومی پیمان در صورت عدم رعایت دستور العمل های حفاظت فنی و بهداشت کار مسیولیت را بر عهده پیمان کار قرار داده است و تعهد مزبور سبب انتساب خسارت به متعهد است. رده:نشست های قضایی سال ۱۳۹۸