نشست قضایی درباره مدت مرخصی محکومان به تبعید یا اقامت اجباری

مطابق با ماده ۵۴۷ قانون آیین دادرسی کیفری امکان اعطای مرخصی به محکومان به تبعید و اقامت اجباری با رعایت شرایط مقرر در ماده ۵۲۰ از قانون مذکور وجود دارد. با توجه به تفاوت در ماهیت حبس و تبعید و اقامت اجباری و آیا مدت تعیین شده برای مرخصی در ماده ۵۲۰ (حداکثر سه روز در ماه) در خصوص تبعید و اقامت اجباری نیز لازم الرعایه است؟

اگرچه ماهیت مجازات حبس با تبعید و اقامت اجباری متفاوت است؛ اما قواعد مربوط به مرخصی محکومان نسبت به کسانی که محکوم به تبعید و یا اقامت اجباری می باشند نیز لازم الرعایه است. اگرچه ماهیت مجازات حبس با تبعید و اقامت اجباری متفاوت است؛ لیکن با توجه به اطلاق ماده کلیه شرایط مقرر در ماده ۵۲۰ قانون آیین دادرسی کیفری در خصوص اعطای مرخصی به محکومان به تبعید و اقامت اجباری نیز لازم الرعایه است و امکان اعطای مرخصی بیش از مدت مقرر وجود ندارد. تعیین مدت مرخصی در ماده ۵۲۰ قانون آیین دادرسی کیفری مختص مجازات حبس است و ماده ۵۴۷ بایستی بدون رعایت شرایطی که خاص محکومین به حبس است اجرا شود؛ لذا امکان اعطای مرخصی به نظر قاضی اجرای احکام و صرف نظر از مهلت مقرر در ماده ۵۲۰ از قانون مذکور وجود دارد. رده:نشست های قضایی سال ۱۴۰۰