پرسش
اگر مستاجری که با دستور تخلیه مواجه شده نسبت به مفاد قرارداد برای خویش مدعی حقی باشد، آیا باید دستور تخلیه را اجرا کرده و بعد دادخواست بدهد، یا این که با اقامه دعوا می تواند تاخیر اجرای حکم را بخواهد؟
نظر و پاسخ
با توجه به قانون موجر و مستاجر مصوب سال ۱۳۷۶ و فلسفه وضع آن، اصل تخلیه محل اجاره با انقضای مدت است، به این ترتیب، منازل و محل های سکنا که آماده برای اجاره می باشد بدون دغدغه خاطر از عدم تخلیه آن در موعد مقرر به اجاره واگذار می شود. بنابراین، پس از انقضای مدت اجاره یا سایر موارد فسخ اجاره که موجر درخواست تخلیه می کند، اگر مستاجر مدعی حقی است، باید در مراحل رسیدگی ادعا کند یا به وسیله دادخواست تقابل و حقوق فرضی خود را مطالبه نماید پس از صدور حکم تخلیه دیگر ادعای مستاجر پذیرفته نمی شود و موجب تاخیر اجرای حکم نبوده و حکم تخلیه باید اجرا شود.
با عنایت به عبارات مصرح در مواد ۴ و ۵ قانون روابط موجر و مستاجر نمی توان از مقررات مربوط به دستور موقت، بطلان اجراییه و موارد مانند آن را استفاده کرد. به عبارت دیگر، در عقد اجاره، مدت، رکن اصلی قرارداد است و مدت هم منقضی شده است، قانونگذار در این جا معتقد است اجاره، موقتی است و باید دستور را تخلیه را اجرا کرد و این تاکید به این معناست که مقنن خواسته جلوی هرگونه بهانه تراشی برای تخلیه بگیرد و در هر حالت مستاجر، محل را تخلیه کند و به عبارت دیگر رکن قانون، این است که تخلیه اماکن استیجاری، تحت هیچ شرایطی در خطر قرار نگیرد، تا مالکین رغبت و علاقه بیشتری جهت اجاره دادن اماکن مسکونی خویش نشان بدهند تا به قدر قابل توجه ای مشکلات کمبود مسکن حل گردد.
رده:نشست های قضایی سال ۱۳۸۰