نشست قضایی درباره مواجهه حضوری بین شاکی، متهم و شهود در جرایم غیرقابل گذشت

با توجه به صراحت ماده ۹۱ قانون آیین دادرسی کیفری که مقرر داشته تحقیقات مقدماتی به صورت محرمانه صورت می گیرد و همچنین ماده ۱۹۲ همان قانون که اشعار می دارد تحقیق از شاکی و متهم غیرعلنی و انفرادی است مگر در جرایم قابل گذشت که به آنها در دادسرا حتی الامکان به صورت ترافعی رسیدگی می شود آیا در جرایم غیرقابل گذشت مواجهه حضوری بین شاکی، متهم و شهود در مرحله دادسرا محمل قانونی دارد؟

نظریه اکثریت قضات محترم دادگستری تهران، موجه و مورد تایید است. ضمنا نظریه مشورتی شماره ۷/۹۷/۲۶۱۸ مورخ ۱۳۹۷/۹/۱۹ اداره کل حقوقی قوه قضاییه بشرح زیر موید این استنتاج است: (انجام مواجهه حضوری بین شاکی، متهم و شهود به معنای رسیدگی ترافعی نمی باشد و منافاتی نیز با مفاد ماده ۱۹۲ قانون آیین دادرسی کیفری ۱۳۹۲ در انجام تحقیق غیرعلنی و انفرادی ندارد و هریک در مجرای خود قابلیت اعمال دارد. بدیهی است که در انجام مواجهه حضوری رعایت مقررات بند الف ماده ۲۱۴ قانون فوق الذکر ضرورت دارد.) انجام مواجهه حضوری در دادسرا که عهده دار امر تحقیق است بین طرفین پرونده اعم از شاکی و متهم و حتی شهود به معنای این نیست که رسیدگی در دادسرا ترافعی شده است و بلکه در راستای انجام تحقیقات و رفع ابهامات و حتی بعضا شناسایی دقیق متهم است(به عنوان مثال در منازعه که ضربات متعدد با دست یا سلاح به فردی وارد شده است لزوم دارد تا مواجهه بر قرار شود تا نسبت به تعیین اینکه چه کسی چه نوع ضرباتی با چه وسیله ای به چه فردی وارد کرده است مشخص شود) لذا مواجهه حضوری در دادسرا منافاتی با مفاد ماده ۱۹۲ قانون آیین دادرسی کیفری ۱۳۹۲ نداشته و هر یک در مجرای خود قابل اعمال است. لیکن در اجرای مواجهه حضوری می بایست مقرره بند الف ماده ۲۱۴ قانون اخیرالذکر نیز رعایت شود. دادسرا حکم قوه قاهره و یک طرف پرونده را دارد و خود مقام تحقیق در واقع یکی از طرفین دعواست و از این باب است که وفق ماده ۹۱ و ۱۹۲ قانون آیین دادرسی کیفری رسیدگی ترافعی در دادسرا معنا نداشته و مربوط به مرحله دادگاه می باشد بنابراین در مرحله دادسرا به عنوان مدعی العموم دلایل مجرمیت جمع آوری و در مرحله دادگاه با رسیدگی ترافعی بین دلایل دادسرا و دفاعیات متهم رسیدگی می شود. رده:نشست های قضایی سال ۱۳۹۷