پرسش
آیا محکوم علیه حکم غیابی حق دارد که در مهلت واخواهی تقاضای تجدیدنظر کند یا باید بدوا تقاضای واخواهی کرده پس از آن تقاضای تجدیدنظر خواهی کند؟
نظر و پاسخ
همان طوری که در نظر اول استدلال شده، در امور حقوقی به لحاظ اینکه واخواهی و اعتراض به حکم غیابی، حق انحصاری و اختصاصی محکوم علیه غایب است، چنانچه واخواه با بررسی قضیه به هر علت حق اعتراض و واخواهی خود را کتبا و صراحتا اسقاط نماید، محکوم علیه غایب میتواند با اعراض از واخواهی، درخواست تجدیدنظر نماید.
نظر اول: اگر محکوم علیه در مهلت واخواهی صراحتا حق واخواهی خود را ساقط کند میتواند تقاضای تجدیدنظر کند در غیر این صورت، چنانچه به طور کلی به رای صادره اعتراض شود، این اعتراض واخواهی تلقی شده و باید در دادگاه صادرکننده رای بدوی به آن رسیدگی شود. دلیل آن این است که واخواهی حق محکوم علیه غایب است و هر صاحب حقی میتواند آن را
از خود ساقط کند. بنابراین، در صورت اسقاط حق از سوی محکوم علیه نمیتوان او را به واخواهی از حکم مکلف کرد.
نظر دوم: واخواهی از قواعد آمره است. بنابراین، در مهلت واخواهی محکوم علیه فقط حق واخواهی دارد. در صورتی که وی بخواهد درخواست تجدیدنظر کند، باید مهلت واخواهی سپری شده و در تجدیدنظر وی میتواند از رای صادره تجدیدنظرخواهی نماید؛ چون حق واخواهی یک حق دو سویه است لذا همانطوری که در مورد اسقاط حق تجدیدنظر در ماده ۳۳۳ قانون آیین دادرسی دادگاه های عمومی و انقلاب در امور مدنی آمده است، اسقاط حق واخواهی باید با توافق طرفین باشد و محکوم علیه به تنهایی نمیتواند آن را ساقط کند.
رده:نشست های قضایی سال ۱۳۸۰