پرسش
طی قراردادی که فی مابین (الف) و (ب) منعقد شده است، (الف) یک فقره چک بابت ضمانت انجام کار صادر و تحویل (ب) می دهد و شخص (ب) چک مزبور را به شخص ثالث واگذار می کند و در قرارداد هم قید شده است که در صورت حدوث اختلاف، موضوع به داوری ارجاع شود.
حال اگر شخص ثالث درخواست مطالبه وجه چک را به طرفیت صادرکننده و ظهر نویس مطرح نماید، با عنایت به مراتب فوق و ارجاع امر به داوری و اصل غیرقابل استناد بودن ایرادات، دادگاه چه تصمیمی باید اتخاذ نماید؟
نظر و پاسخ
اگر چک بابت ضمانت انجام کار صادر و طی قرارداد فی مابین شخص الف (صادرکننده) و شخص ب قید شده باشد که در صورت حدوث اختلاف، موضوع به داوری ارجاع شود در این فرض شخص ثالث که چک را از شخص ب دریافت کرده دارنده با حسن نیت محسوب و دادگاه مطابق مقررات قانون تجارت و قانون چک باید حقوق قانونی ناشی از چک را در صورت مطالبه در حق دارنده (ثالث) موضوع حکم قرار دهد. لذا نظر اتفاقی مورد تایید است.
در فرض سوال چنان چه شخص ثالث دارنده چک با حسن نیت باشد و در متن چک، عنوان به حواله کرد، خط نخورده باشد با عنایت به اصل غیرقابل استناد بودن ایرادات، در صورت وجود اختلاف فی مابین صادر کننده و دارنده اول چک هیچ ارتباطی به دارنده (ثالث) با حسن نیت نداشته و پیش بینی ارجاع امر به داوری در صورت بروز اختلاف، تاثیری در حق ثالث نخواهد داشت و قاعده غیرقابل استناد بودن ایرادات حاکم برموضوع است ضمن آن که حسب ماده ۳۱۳ قانون تجارت چک به محض صدور باید کارسازی شود. بنابراین، دادگاه باید حکم بر محکومیت صادر کننده چک در حق دارنده با حسن نیت صادر نماید.
رده:نشست های قضایی سال ۱۳۸۸