نشست قضایی درباره تکلیف دادگاه در صورت تردید نظریه کارشناسی در تداخل یا تعدد دیات

در گواهی پزشکی قانونی فردی اعلام گردیده که شکستگی در حد خرد شدگی دارد و از طرفی در نظریه متخصص، خرد شدگی و کج شدگی اعلام گردیده است آیا ۱. ملاک شکستگی است یا خرد شدگی ۲. ملاک تعیین دیه یا ارش ماده ۵۹۳ است یا ماده ۵۶۹ ۳. تداخل دیات حاکم است یا تعدد دیات ؟

با تذکر به این که مطابق ماده ۱۶۵ قانون آیین دادرسی کیفری مصوب ۱۳۹۲ در صورت تردید در نظریه کارشناسی (پزشکی قانونی) نظر متخصص ملاک عمل است؛ نظریه اکثریت قضات محترم دادگستری شهرستان خرم دره استان زنجان؛ با حذف عبارت یا طبق نظر پزشکی قانونی در سطر انتهایی نظریه، مورد تایید است. موضوع مانحن فیه خرد شدگی می باشد و فرق است بین شکستگی و خرد شدگی هر چند که خرد شدگی یکی از اقسام شکستگی می باشد همچنانکه قانونگذار در ماده ۵۶۹ ق م ا بین خرد شدگی و شکستگی از لحاظ میزان دیه تفاوت قایل شده است. ملاک در تعیین ارش ماده ۵۹۳ است نه ماده ۵۶۹، زیرا از بین رفتن بینی فی نفسه دارای دیه مقدر نیست و این در حالی است که ماده ۵۶۹ در مورد اعضا دارای دیه مقدر است پس باید ارش تعیین گردد نه دیه هرچند که میزان ارش نباید از میزان دیه شستگی استخوان بینی کمتر باشد. در موضوع مانحن فیه اگر کج شدگی ناشی از خرد شدگی باشد طبق ملاک ماده ۵۴۶ ارش صدمه کوچکتر در ارش صدمه بزرگتر تداخل می کند ولی اگر ناشی از آن نباشد دو ارش مستقر است یک ارش برای خرد شدگی و یک ارش برای کج شدگی، زیرا اصل بر تعدد دیات است از طرفی موضوع مشمول ماده ۵۴۳ ق م ا نمی باشد زیرا نوع صدمات متفاوت می باشد و مانحن فیه شرایط چهارگانه مندرج در ماده ۵۴۳ را ندارد. لذا قاضی مخیر است طبق نظر متخصص یا طبق نظر پزشکی قانونی دیه تعیین کند. موضوع مانحن فیه خرد شدگی می باشد ولی چون قواعد شکستگی استخوان بینی خاص بوده و قواعد منحصر به فردی دارد باید طبق ماده ۵۹۴ عمل نمود و خرد شدگی را همان شکستگی تلقی نمود زیرا احتیاط بر این است که افراد به بیش از یک دیه محکوم نگردند. در موضوع مانحن فیه کج شدگی دیه مستقلی ندارد و صرفا یک دیه مستقر است و ملاک ماده ۵۹۴ می باشد. رده:نشست های قضایی سال ۱۳۹۷