نشست قضایی درباره قابل تعلیق بودن یا نبودن ایراد جرح با چاقو و تهدید با چاقو

نظر به اینکه ۱- قانونگذار صرف قدرت نمایی با چاقو و ایجاد مزاحمت با چاقو را در بند پ ماده ۴۷ قانون مجازات اسلامی آورده است و صراحتی در خصوص ایراد جرح با چاقو و تهدید با چاقو ندارد، بنابراین این دو جرم قابل تعلیق می باشند ۲- قانونگذار حکیم بوده و نظر به این داشته که هر چند ایراد جرح با چاقو بزه شدیدتری از قدرت نمایی با چاقو و تهدید با چاقو می باشد اما چون بزه قدرت نمایی و ایجاد مزاحمت با چاقو جنبه امنیتی و عمومی بیشتری داشته آن را غیر قابل تعلیق دانسته است در حالی که ایراد جرح یا تهدید با چاقو بیشتر جنبه شخصی داشته و متوجه شاکی می باشد و ممکن است در یک مکان خصوصی رخ دهد و امنیت عمومی را خدشه دار ننماید البته اگر همین تهدید با چاقو در ملاء عام باشد و صدق قدرت نمایی با چاقو را نماید غیر قابل تعلیق است. قانونگذار بیشتر نظر به نظم و امنیت عمومی داشته، چرا که قدرت نمایی و ایجاد مزاحمت با چاقو امنیت جامعه را سلب می نماید. ۳- قانون صراحت دارد و باید از اجتهاد در مقابل نص بپرهیزیم. ۴- ایراد جرح با چاقو، تهدید با چاقو، ایجاد مزاحمت با چاقو و قدرت نمایی با چاقو هر کدام جرم خاصی هستند و تعریف خاص خود را دارند. ۵- تفسیر به نفع متهم ایجاب می کند که قابل تعلیق باشند.

نظر به اینکه قدرت نمایی و ایجاد مزاحمت با چاقو قابل تعلیق نیست به طریق اولی ایراد جرح با چاقو که شدیدتر است قابل تعلیق نمی باشد. تهدید با چاقو نیز نوعی قدرت نمایی بوده و قابل تعلیق نمی باشد. به عبارتی تهدید با چاقو نوعی قدرت نمایی و مزاحمت با چاقو می باشد و ایراد جرح با چاقو قدرت نمایی و مزاحمت مستتر می باشد. بنابراین قابل تعلیق نیست.