پرسش
سوال اول: با توجه به مندرجات ماده ۱۰۲ قانون آیین دادرسی کیفری و ماده ۲۴۱ قانون مجازات اسلامی، در صورت وجود ادله اثباتی بر وقوع جرایم منافی عفت بر فرض فقدان شاکی، پرونده قابلیت تعقیب و رسیدگی خواهد داشت یا خیر؟
سوال دوم: در پرونده هایی که بطورمستقیم دردادگاه کیفری یک رسیدگی می شود آیا تهیه گزارش مطابق ماده ۳۸۹ قانون آیین دادرسی کیفری ضرورت دارد یا خیر؟
نظر و پاسخ
پاسخ قسمت اول پرسش در نظریه اکثریت و اقلیت مشاهده نشد ولیکن به نظر فقط در فرض ماده ۱۰۲ قانون آیین دادرسی کیفری امکان تعقیب و تحقیق مجاز است و لاغیر.
در مورد قسمت دوم پرسش نظریه اکثریت مورد تایید است.
مطابق مواد ۳۸۲ و ۳۸۳ قانون آیین دادرسی کیفری در مواردی که پرونده بطورمستقیم دردادگاه کیفری یک رسیدگی می شود پس از پایان تحقیقات مقدماتی، دادگاه حسب مورد مبادرت به صدور قرارهای موقوفی یا منع تعقیب یا قراررسیدگی می نماید که در این حالت پس از صدور قرار رسیدگی، پرونده فرآیند کاملا مشابهی همچون پرونده هایی که با کیفرخواست به دادگاه های کیفری یک ارسال می گردد طی می نماید. لذا پس از وصول پرونده به دادگاه های کیفری یک اقداماتی چون معرفی وکیل تعیینی یا تسخیری برای متهم، اعلام ایرادات و اعتراضات ازسوی طرفین پرونده و تهیه گزارش جامع از پرونده مطابق ماده ۳۸۹ قانون آیین دادرسی کیفری ضروری بوده و از این حیث هیچ تفاوتی باپرونده هایی که با کیفرخواست به دادگاه های کیفری یک ارسال می شود وجودندارد.
تهیه گزارش جامع از پرونده منحصر به پرونده هایی است که با کیفرخواست به دادگاه ارسال می شود و شامل پرونده های مستقیم نمی شود و با توجه به بند پ ماده ۳۸۹ قانون آیین دادرسی کیفری که مقرر داشته دادگاه پس از رسیدگی اعتراضات حسب مورد قرارهای موقوفی یا منع تعقیب صادر می نماید ضرورتی به تهیه گزارش برای پرونده های که بطورمستقیم در دادگاه مطرح می شود وجود ندارد.
رده:نشست های قضایی سال ۱۳۹۷