پرسش
الف، چکی به مبلغ دویست میلیون ریال صادر و به شخص ب تحویل می دهد و قبل از سر رسید، الف مبلغ پنجاه میلیون از وجه چک را به ب پرداخت و رسید نیز اخذ می نماید متعاقب آن شخص ب چک را به ج انتقال، شخص اخیر که دارنده با حسن نیت می باشد کل وجه چک را مطالبه می کند. الف، در مقام دفاع، شخص ب را به عنوان مجلوب ثالث، بدین جهت که مبلغ پنجاه میلیون ریال از وجه چک را اخذ نموده، طرف دعوا قرار می دهد، در این صورت چه تصمیمی اتخاذ خواهید نمود؟
نظر و پاسخ
در فرض سوال بنا بر اصل غیر قابل استناد بودن ایرادات در چک های بانکی نسبت به دارنده با حسن نیت، صادر کننده باید کل وجه چک را بپردازد و در صورت طرح دعوی مجلوب ثالث، چنانچه جلب ثالث حمایتی باشد، مردود اعلام می گردد؛ لیکن اگر به صورت جلب ثالث استقلالی طرح شود، قابلیت استماع دارد و مجلوب با توجه به دریافت مبلغ مورد ادعای خواهان محکوم خواهد شد.
الف در مقابل کل وجه چک مسیول بوده و ایشان به پرداخت کل وجه چک محکوم خواهند شد. زیرا اولا: چک به عنوان سند تجاری دارای وصف تجریدی می باشد. ثانیا: شخص ج محکومیت شخص ب را تقاضا ننموده. بنابراین؛ در خصوص دعوای جلب ثالث، قرار عدم استماع دعوا صادر می شود. ثالثا: هدف قانونگذار از مقررات مربوط به چک، اعتبار قایم مقام بخشیدن برای چک بوده و در صورتی که بپذیریم وجه چک از طریق اسناد عادی قابل پرداخت نباشد در این صورت اعتبار چک مخدوش شده و زمینه تبانی را افزایش می دهد.
چون الف، مبلغ پنجاه میلیون ریال در حق ب پرداخت نموده بنابراین از این جهت بری الذمه گردیده و مطابق مواد ۲۵۶ و ۲۶۸ قانون تجارت ایشان از این جهت دینی ندارند بنابراین الف به مبلغ یکصد و پنجاه میلیون ریال و ب نیز به مبلغ پنجاه میلیون ریال در حق ج محکوم خواهند شد.
رده:نشست های قضایی سال ۱۳۹۷