نشست قضایی درباره شرط تحقق جرم تهدید

برای اینکه عملی را تهدید بدانیم می بایست آن تهدید قابلیت تحقق را داشته باشد یا خیر؟ و اینکه بیان تهدید های کلی قابلیت انتساب ماده ۶۶۹ قانون تعزیرات مصوب ۱۳۷۵ که بیان کننده آن را دارد یا خیر؟ به طور مثال عباراتی مانند دمار از روزگار تو در می آورم و هرچه دیدی از چشم خودت دیدی و حالا می بینی که چه کارت خواهم کرد و... قابلیت تهدید بودن را دارا هستند یا خیر؟

با تاکید بر اینکه معیار تشخیص این که رفتاری تهدید محسوب می شود یا خیر، عرف است و نه قابلیت اجرای عملی آن؛ نظریه اکثریت قضات دادگستری شهرستان بندر ترکمن مورد تایید است. با توجه به اینکه مقنن در ماده ۶۶۹ از قانون مجازات اسلامی بخش تعزیرات به صورت عام بیان نموده به هر نحو تهدید مشمول جرم مذکور خواهد بود و با توجه به اینکه تهدید نوعی فشار نامشروع بوده که با توجه به ملاک شخصی یا عرفی قابل تحقق می باشد و اداء جمله جرایم مطلق بوده و مقید به نتیجه نمی باشد؛ لذا لزومی ندارد که امکان تحقق تهدید ذکر شده وجود داشته باشد، بلکه همین که لفظ بکار برده حاوی نوعی فشار نامشروع و غیر قانونی تلقی گردد و ارکان عادی آن محقق است به عبارتی اینکه بیان شود دمار از روزگارت در می آورم در مقایسه با تهدید سبکی که قابل تحقق می باشد طبق قاعده اولویت و به طریق اولی تهدید محسوب می گردد. با توجه به اینکه در قانون در ماده ۶۶۹ صحبت از ضررهای نفسی یا شرفی یا مالی و یا افشاء سر می باشد؛ حال آنکه گفتن (لفظ دمار از روزگارت در می آورم) شامل هیچ یک از مصادیق مذکور نخواهد بود و برای تحقق جرم لازم است امکان عملی اجرای تهدید وجود داشته باشد. رده:نشست های قضایی سال ۱۳۹۷