پرسش
در صورتی که در پرونده ای دادیار تحقیق عقیده به صدور قرار منع تعقیب مستندا به ماده ۲۶۵ قانون آیین دادرسی کیفری داشته باشد و پس از صدور قرار، پرونده به نظر مقام اظهارنظر برسد و ایشان با قرار منع تعقیب صادر شده مخالف و عقیده به صدور قرار عدم صلاحیت داشته باشد و پس از ارسال پرونده به مرجع صالح، مرجع فوق با دادسرایی که قرار عدم صلاحیت صادر کرده اختلاف و مراتب را به دیوان عالی کشور ارسال و دیوان رای به صلاحیت دادسرای اصفهان بنماید؛ آیا دادیار تحقیق با عنایت به آنکه یک مرتبه در خصوص ماهیت دعوی در قالب قرار، منع تعقیب صادر نموده است، باید پرونده جهت ارشاد و کسب تکلیف به نزد مقام اظهارنظر ارسال نماید یا می تواند راسا مبادرت به صدور قرار منع تعقیب نماید؟
نظر و پاسخ
در موضوع سوال با توجه به مخالفت دادیار اظهارنظر با قرار منع تعقیب و صدور قرار عدم صلاحیت قرار منع تعقیب سابق کان لم یکن تلقی می گردد؛ بنابراین در فرض سوال دادیار تعقیب مجددا مجاز به صدور قرار ماهوی است.
با توجه به آنکه قرار منع تعقیب بدوا توسط دادیار محترم تحقیق صادر و توسط مقام اظهارنظر مخالفت گردیده و به دستور دادیار اظهارنظر قرار عدم صلاحیت صادر گردیده است؛ گویی قرار منع تعقیب اصلا صادر نگردیده است و فاقد هر گونه آثاری می باشد و پس از تشخیص صلاحیت دادسرا، دادیار تحقیق باید مجددا اقدام به صدور قرار ماهوی بنماید. به عبارت دیگر قرار منع تعقیب سابق الصدور کان لم یکن تلقی می گردد.
با توجه به آنکه دادیار تحقیق سابقا در پرونده در قالب قرار منع تعقیب اظهارنظر ماهوی نموده است و مقام اظهارنظر ایراد شکلی در آن صلاحیت مطرح نموده است، بنابراین دادیار تحقیق نباید مجددا اقدام به صدور قرار منع تعقیب نماید و دادیار اظهارنظر باید نظر خود را در خصوص قرار منع تعقیب بیان نماید. به عبارت دیگر دادیار اظهارنظر باید در خصوص قرار منع تعقیب سابق الصدور اظهارنظر ماهوی نماید.
رده:نشست های قضایی سال ۱۳۹۸