نشست قضایی درباره مسیولیت پزشک یا کادر درمان بیمارستان در ابتلای بیمار به کرونا

وجود یا عدم مسیولیت پزشک و کادر درمانی در ابتلاء شخص بیماری که در بدو پذیرش در بیمارستان، تست کرونای وی منفی بوده و در بیمارستان مبتلا به این بیماری می گردد در دو فرض عمل جراحی ضروری و غیر ضروری؟

اولا؛ معیار در ایجاد مسیولیت کیفری یا مدنی با توجه به ماده ۴۹۳ قانون مجازات اسلامی مصوب ۱۳۹۲ قابلیت استناد است. ثانیا؛ مسیولیت پزشک و کادر درمان ناشی از تقصیر در تشخیص صحیح و به موقع بیماری که منتهی به سرایت و انتشار ویروس کرونا شود، مطابق عمومات مسیولیت مدنی (ماده ۴۵ قانون مجازات اسلامی مصوب ۱۳۹۲) و موجبات ضمان در ذیل فصل ۶ از بخش اول کتاب دیات قانون مجازات اسلامی و به ویژه مواد ۴۹۵ الی ۴۹۷ و همچنین ماده ۲۹۵ این قانون است و تشخیص موضوع با قاضی رسیدگی کننده خواهد بود. اصل؛ ضمان پزشک و کادر درمانی است در فرضی که مرتکب تقصیر شده باشند. لذا نیازمند بررسی کارشناسی است؛ چنانچه حسب نظر کارشناسی تقصیری از جهت عدم رعایت دستورالعمل های مربوطه محرز شد، حسب مورد بیمارستان یا کادر درمانی مربوط مسیولیت دارند و نوع عمل اعم از آنکه ضروری یا غیر ضروری باشد تاثیری در موضوع و مسیولیت ندارد؛ به عبارت دیگر هرکس که مدعی است از طرف کادر درمانی تقصیر واقع شده باید اثبات نماید. در صورتی مسیولیت وجود دارد که تقصیر محرز باشد؛ در صورت وجود تقصیر در عدم رعایت دستورالعمل های مربوطه مسیولیت متوجه بیمارستان است و این مسیولیت در ارتباط با موارد ضروری است و در موارد غیر ضروری چون شخص علم و آگاهی از وضعیت موجود کشور داشته در واقع علیه خود اقدام کرده و مسیولیتی متوجه شخص نیست. در هر حال مسیولیت متوجه بیمارستان است. رده:نشست های قضایی سال ۱۳۹۹