نشست قضایی درباره اختلاف در مدت زمان استفاده غیرمجاز از برق و اثر آن در جزای نقدی

اداره برق در خصوص پرونده های استفاده غیر مجاز از برق جهت استخراج رمز ارز، با توجه به دستورالعمل اجرایی شناسایی و نحوه محاسبه هزینه برق مصرفی غیر مجاز و خسارات ناشی از آن، مدت استفاده را یک سال تعیین و بر اساس آن، میزان برق مصرفی را تعیین می نماید. در مقابل متهم مدعی است که بازه مصرف، کمتر از یک سال می باشد. هیچ یک دلیل موجهی برای اثبات ادعا ندارند؛ با لحاظ تاثیر طول دوره مصرف در میزان جزای نقدی، آیا ادعای اداره برق مبنی بر اینکه، استفاده یک سال محاسبه شود، قابل پذیرش است؟

در فرض سوال چنانچه متهم خلاف دستورالعمل اجرایی شناسایی و نحوه محاسبه هزینه برق مصرفی غیرمجاز را که یک اماره قانونی تلقی می شود میزان مصرف خود را کمتر از یک سال می داند مشارالیه باید این امر را اثبات کند. بنابراین به صحت نظریه اقلیت اعلام عقیده می شود. با توجه به اینکه مدت استفاده غیر مجاز از برق، تاثیر مستقیم در میزان جزای نقدی دارد. از طرفی، قانون، اجازه تصویب آیین نامه اجرایی را به هیات وزیران داده و آیین نامه اجرایی نباید تعیین کننده مجازات باشد. ضمن آنکه، تعیین مدت زمان استفاده غیر مجاز از برق امری قضایی است. بنابراین، مقام قضایی باید در مواجهه با پرونده های استفاده غیر مجاز از برق، با انجام تحقیقات و در صورت لزوم ارجاع به کارشناسی، مدت زمان استفاده از برق را احراز نماید و دستورالعمل مربوط در قسمت تعیین یک سال به عنوان مدت استفاده غیر مجاز، برای مقام قضایی لازم الاتباع نیست. بدیهی است در این پرونده ها اداره برق مدعی محسوب می شود و مدعی باید ثابت کننده مدت زمان استفاده ولتاژ مصرفی هر دستگاه ماینر باشد. اگر چه تعیین مدت زمان استفاده از برق غیر مجاز، امری قضایی است اما اگر مقام قضایی با انجام تحقیقات و کارشناسی و سایر روش های متدوال، نتواند مدت زمان استفاده از برق غیر مجاز را تعیین نماید، دستورالعمل اجرایی شناسایی و نحوه محاسبه هزینه برق مصرفی غیر مجاز و خسارات ناشی از آن، اماره قانونی محسوب می شود و مجازات متهم بر مبنای استفاده یک ساله تعیین خواهد شد و در این فرض متهم باید استفاده کمتر از مدت یک سال را اثبات نماید. به عبارت دیگر با وصف وجود این دستورالعمل بار اثبات بر عهده متهم می باشد. رده:نشست های قضایی سال ۱۴۰۱