پرسش
آیا تمدید مدت قرار منع خروج از کشور موضوع ماده ۲۴۸ قانون آیین دادرسی کیفری ۱۳۹۲ قابل اعتراض است؟
نظر و پاسخ
تمدید قرار منع خروج از کشور در قالب صدور قرار نظارت قضایی قابل اعتراض می باشد.
قابل اعتراض است؛ چراکه اصل قرار منع خروج از کشور قابل اعتراض است پس تمدید آن قابل اعتراض است. تفسیر به نفع متهم و رعایت حقوق متهم اقتضا می نماید تمدید مدت قرار را قابل اعتراض تلقی کنیم. بعد از انقضای مهلت، اصل قرار حیات خود را ازدست می دهد و تمدید آن قرار جدید است و قابل اعتراض است. تمدید قرار به معنای صدور مجدد آن و یک تصمیم جدید است. چون اصل قرار قابل اعتراض است پس به طریق اولی تمدید آن قابل اعتراض است. چون در مورد اصل قرار متهم حق اعتراض داشت این حق در موارد تردید استصحاب می شود. قابل اعتراض بودن تمدید مدت قرار با روح حاکم بر قانون آیین دادرسی کیفری ۱۳۹۲ نیز موافق می باشد.
چون ماهیت منع خروج از کشور دستور محسوب می شود و قابل اعتراض بودن تمدید آن در قانون تصریح نشده است؛ بنابراین قابل اعتراض نیست. از کلمه تمدید مفهوم تجدید استنباط نمی شود و با واژه تجدید و ابقا تفاوت دارد لذا تمدید به معنای جریان داشتن قرار سابق و درواقع امتداد قرار سابق است که آثار آن از جمله اعتراض به قرار سابقا ازسوی متهم صورت پذیرفته است لذا در مورد تمدید اعتراض مجدد وجاهت قانونی ندارد. حقوق متهم در ماده ۱۸۸ قانون آیین دادرسی کیفری نیز محدود شده است ولی قابلیت اعتراض پیش بینی نشده است. پس استناد به رعایت حقوق متهم، دلیل مستحکمی برای قابل اعتراض دانستن تمدید قرار محسوب نمی شود.
رده:نشست های قضایی سال ۱۴۰۱