نشست قضایی درباره محل سکونت زوجه در ایام عده

آیا زوجه مکلف است، در ایام عده، در منزل شوهر یا منزلی که شوهر برای او انتخاب می کند، سکونت کند؟

به موجب تبصره ۴ قانون اصلاح مقررات مربوط به طلاق، مصوب ۱۳۷۰ مقرر می دارد: در طلاق رجعی گواهی کتبی اسکان زوجه مطلقه در منزل مشترک تا پایان عده الزامی است و در صورت تحقق رجوع، صورت جلسه طلاق، ابطال و در صورت عدم رجوع، در مهلت مقرر، صورت جلسه طلاق، تکمیل و ثبت می شود. صورت جلسه تکمیلی طلاق، با امضا زوجین و حکمین و عدلین و سردفتر دفترخانه، معتبر است. با این ترتیب، تکلیف محل سکونت زوجه در طلاق رجعی روشن و مشخص شده است. با این حال اگر بودن زن با شوهر در یک منزل متضمن خوف ضرر بدنی یا مالی یا شرافتی برای زن باشد، با توجه به صراحت ماده ۱۱۱۵ قانون مدنی زن می تواند مسکن علی حده اختیار کند و در صورت ثبوت مظنه ضرر مزبور، محکمه حکم بازگشت به منزل شوهر صادر نخواهد کرد. زن در ایام عده در منزلی باید سکونت کند که هنگام واقع شدن طلاق در آن منزل سکونت داشته است. این مطلب از متون فقه استنباط می شود. زن باید در خانه ای سکونت کند که شوهر برای او تعیین می کند، چه در ایام زوجیت چه در زمان عده. رده:نشست های قضایی سال ۱۳۸۰