اگر رای مورد درخواست فرجام از نظر احتساب محکوم به یا خسارات یا مشخصات طرفین دعوا و نظیر آن متضمن اشتباهی باشد که به اساس رای لطمه وارد نکند، دیوان عالی کشور آن را اصلاح و رای را ابرام مینماید. همچنین اگر رای دادگاه به صورت حکم صادر شود ولی از حیث استدلال و نتیجه منطبق با قرار بوده و متضمن اشکال دیگری نباشد، دیوان عالی کشور آن را قرار تلقی و تایید مینماید و نیز آن قسمت از رای دادگاه که خارج از خواسته خواهان صادر شده باشد، نقض بلاارجاع خواهد شد.
تبصره- هرگاه سهو یا اشتباه یادشده دراین ماده در رای فرجامی واقع شود، تصحیح آن با دیوان عالی کشور خواهد بود.
ماده ۴۰۳ قانون آیین دادرسی مدنی
قانون آیین دادرسی مدنی › باب پنجم - فرجامخواهی › فصل اول - فرجامخواهی در امور مدنی › مبحث ششم - اقدامات پس از نقض
آرای قضایی مرتبط
۹۷ مورد- اعتبار سند رسمی با منشاء بیع فضولیاعتبار بخشی به اسناد رسمی در قبال اسناد عادی در جایی است که سند مطابق با قانون تنظیم شده باشد و در مواردی که منشا تنظیم سند بیع فضولی و متعلق به مال غیر باشد، سند رسمی اعتباری نخواهد داشت. بنابراین از آنجا که چنین بیعی تحت شمول معاملات فاسد قرار می گیرد، اثری در تملک نداشته و خریدار نیز در صورت امتناع از استرداد، ضامن عین خواهد بود و تلف حکمی مصداق ندارد.
- تعیین نحله در حکم طلاقدر مورد بخشی از دادنامه ((متضمن الزام زوج به مطلقه نمودن زوجه))که مبلغی تحت عنوان نحله برای زوجه تعیین شده است، به لحاظ عدم درخواست نحله توسط زوجه ،صدور حکم در خصوص تعیین نحله در حق زوجه، مصداق صدور حکم خارج از خواسته میباشد که وفق قسمت اخیر ماده ۴۰۳ قانون ایین دادرسی مدنی ((در مورد تعیین نحله ))نقض بلا ارجاع میگردد.
- درخواست طلاق از سوی زوج و آثار آن1.در دعوای زوج مبنی بر صدور گواهی عدم امکان سازش جهت اجرای صیغه طلاق مطابق ماده ۱۱۳۳ قانون مدنی، مخالفت و عدم رضایت زوجه فرجام خواه در خصوص مورد موثر در مقام نبوده و قابلیت توجیه و ترتیب اثر را ندارد. 2.در دعوای زوج مبنی بر صدور گواهی عدم امکان سازش جهت اجرای صیغه طلاق،هر چند زوجه از طریق اجرای ثبت انرا مورد مطالبه قرار داده است لیکن چون به اظهار طرفین پرونده اجرایی هنوز مفتوح و مهریه مورد مطالبه هنوز وصول نگردیده و صرف مطالبه ان از طریق اجرای ثبت مادامیکه بنحو کامل وصول نشده باشد تکلیف قانونی زوج را به پرداخت کامل ان به هنگام اجرای صیغه طلاق ساقط نمی نماید.
- قرائن و ادله موید عدم تمایل زوج به تداوم زندگی مشترکدر دعوا به خواسته صدور حکم طلاق بلحاظ احراز عسر و حرج زوجه،با توجه به اینکه زوجه خود خواهان طلاق است لذا الزام زوج به پرداخت مهریه هنگام اجرای صیغه طلاق به زوجه ،خروج موضوعی از شمول ماده ۲۹ قانون حمایت خانواده مصوب ۳۹۱((ضرورتعیین تکلیف حقوق مالی زوجه در دعوای طلاق به درخواست زوج)) دارد.
- تعیین نفقه ایام عده در حکم طلاق خلعدر طلاق رجعی ، نفقه عده نیز بعهده زوج است و در این راستا دادگاه باید نفقه مناسبی برای این ایام تعیین نماید.
- طرح دادخواست اعسار مهریه عندالاستطاعهاعسار زوج در مورد پرداخت یکجای مهریه محرز میباشد و حکم به تقسیط مهریه و پرداخت پنج سکه به عنوان پیش قسط و هر ۶ ماه یک سکه صادر می شود
- اقدامات ایذائی زوج موید سوء رفتار میباشددعاوی متعدد از ناحیه زوج علیه زوجه شامل منع اشتغال ایشان و ممنوعیت خروج وی از کشور و اجازه ازدواج مجدد و استرداد طلاهای داده شده در زمان عقد به نوعی عدم تمایل زوج به زندگی با زوجه و سوء رفتار می باشد
- نوع رای دادگاه در دعوای طلاق به دلیل تخلف از شروط ضمن عقد نکاحدادگاه پس از احراز تخلف زوج از شروط ضمن عقد نکاح باید حکم به احراز تخلف زوج از شروط ضمن عقد نکاح و تجویز اعمال وکالت زوجه در طلاق صادر نماید که مهلت اعتبار رای نیز شش ماه می باشد بنابراین صدور گواهی عدم امکان سازش در این خصوص وجاهت ندارد.
- نوع رای دادگاه در دعوای طلاق به دلیل تخلف از شروط ضمن عقد نکاحدر دعوای طلاق به دلیل تخلف زوج از شروط ضمن عقد نکاح، دادگاه باید حکم به احراز تخلف زوج از شرط ضمن عقد نکاح صادر نماید و صدور گواهی عدم سازش وجاهت ندارد.
- عدم درج مدت اعتبار حکم طلاقدر صورتی که دادگاه تجدیدنظر، مدت اعتبار حکم طلاق جهت اجرای صیغه طلاق را در رای درج ننموده باشد، از موجبات نقض رای نخواهد بود بلکه دیوان عالی با تعیین و اعلام مدت اعتبار حکم طلاق، نهایتا دادنامه را تایید می نماید.
- مفاد رای دادگاه در دعوای طلاق به دلیل تخلف از شروط ضمن عقد نکاحدر دعوای طلاق به لحاظ تخلف زوج از شروط ضمن عقد نکاح، مفاد رای دادگاه باید حاوی صدور حکم به احراز شرایط اعمال وکالت در طلاق باشد و صدور گواهی عدم امکان سازش وجاهت ندارد.
- رای صحیح در دعوای طلاق به دلیل عسر و حرجدر موردی که خواسته زوجه فی الواقع صدور حکم طلاق به علت عسر و حرج باشد، دادگاه نباید صدور گواهی عدم امکان سازش و حکم الزام زوج به طلاق را به نحو توامان مورد حکم قرار دهد بلکه باید حکم الزام زوج به طلاق زوجه را صادر نماید.