ماده ۴۰۸ قانون آیین دادرسی مدنی

مصرف مشروبات الکلی، تفریحات ناسالم و رفت و آمد دیر هنگام به منزل توسط زوج از مصادیق عسر و حرج زوجه می باشد.

در فرض اینکه زوجه در مقام دفاع از خود ضربه ای به زوج وارد نموده باشد نمی تواند ضرب و جرح متقابل تلقی شود.

در صورتی که رأی دادگاه تالی به علت نقص تحقیقات، در دیوان عالی کشور نقض شده و به دادگاه صادرکننده رأی ارجاع شود، رأی صادره از دادگاه تالی پس از این نقض، نمی تواند رأی اصراری تلقی شود. عنوان: تکلیف دادگاه تجدیدنظر پس از نقض رأی در دیوان عالی کشور پیام: پس از نقض دادنامه تجدیدنظر در دیوان عالی کشور به علت نقص در رسیدگی و ارجاع مجدد پرونده به این دادگاه ، آنچه در پرونده موجود و قابل رسیدگی است، صرفا دادنامه بدوی است؛ لذا وظیفه دادگاه تجدیدنظر، تکمیل تحقیقات و رسیدگی به تجدیدنظرخواهی از دادنامه ی بدوی و صدور حکم منجز در خصوص رد یا قبول اعتراضات و تأیید یا نقض دادنامه بدوی می باشد. عنوان: مرجع تشخیص رای اصراری پیام: تشخیص عنوان و مصداق رای اصراری، قانونا با دیوان عالی کشور است و دادگاه تجدیدنظر نمی تواند رأی خود را اصراری اعلام کند.

ضعف یا نقص در بینایی زوجه مطلقا مجوز فسخ نکاح نیست؛ بلکه صرفا در این سه مورد امکان فسخ نکاح به این دلیل وجود دارد: 1-اشتراط لفظی صریح عدم نقص ضمن عقد؛ 2-توصیف زوجه ضمن عقد به نحوی که نشان از عدم نقص وی داشته باشد، 3-توافق بر عدم نقص قبل از عقد و وقوع عقد مبنیا بر همان توافق.

صدور رای اصراری زمانی مصداق پیدا می کند که پس از نقض رای در دیوان عالی کشور، پرونده به شعبه هم عرض شعبه صادر کننده رای فرجام خواسته ارسال شده و شعبه مرجوع الیه، منطبق با رای منقوض استدلال و رای صادر کند. بنابراین در مواردی که پس از نقض رای، پرونده به همان شعبه صادر کننده رای ارجاع می شود، صدور رای اصراری متصور نیست.

افتراق جسمانی زوجین که متعاقب صدور حکم طلاق از دادگاه خارجی ایجاد شده است، موجب تحقق عسر و حرج زوجه است؛ زیرا ترک زندگی مشترک توسط زوج موجب ادامه وضعیتی است که زوجه عملا فاقد شوهر بوده اما شرعا قادر به ازدواج نیست. عنوان: رابطه حق حمایت تعیین شده در حکم طلاق خارجی و نفقه پیام: درصورتی که پس از صدور حکم طلاق از دادگاه خارجی، مبلغی به عنوان حق حمایتی برای زوجه برقرار و زوج ملزم به پرداخت آن شود، این مبلغ نفقه زوجه محسوب نمی شود.

چنانچه دادگاه هم عرض دادگاه صادرکننده ی رأی منقوض، رأیی صادر کند که درنتیجه، همانند رأی دادگاه اول باشد و در دیوان عالی به علتی غیر از علت نقض رأی اول، نقض شود این امر از مصادیق رأی اصراری نخواهد بود زیرا علت نقض در دو رأی، متفاوت است.